Uitgave 73 - Juni 2008 - Jaargang 7

1

The making of "Ik wed dat ik het kan"

Tekst en Grondfoto's: Bennie Bos, Helifoto's: MasMedia, Mandfoto: Huib Holstein

Op 10 mei 2008 werd op RTL4 in het nieuwe programma “Ik wed dat ik het kan” een zeer bijzondere uitdaging aangegaan. In het publiek zat Neerlands bekendste parachutist Jean Louis Becker, tevens ballonvaarder, omringd door zijn collega’s van A3 ballon. JL kwam vertellen dat hij iets heel bijzonders wilde gaan doen.

Zijn uitleg deed iedere wenkbrauw in de zaal fronzen. “Ik wed dat ik met een parachute van bovenaf een luchtballon kan springen en weer bovenop dezelfde ballon kan landen”. Laat die zin eens even op je inwerken en bedenk hoe onmogelijk dat klinkt . . . . . . . Heb je hem, dan stappen we in de tijdmachine en gaan even

8 dagen terug. Het is 2 mei, mijn wekker rammelt al om 02.30 uur, een achterlijke tijd om op te staan. Ik wordt om 05.00 uur op de basis verwacht van het grootste ballonbedrijf in Nederland, A3 Ballon in Harfsen. De koffie en broodjes staan klaar. Zo’n beetje alle crew is aanwezig want niemand wil deze ochtend missen. Jelke Haven, directeur van het bedrijf, loopt met behulp van een PowerPoint presentatie nog een keer het hele scenario door voordat over 10 minuten de mensen van RTL4 en MasMedia binnen komen stappen. Alles is tot in de puntjes geregeld en er mag niks mis gaan. De risico’s zijn tot een minimum beperkt, maar toch blijft het een gevaarlijke stunt. Het plan is om de ballon te laten stijgen tot 7.500 – 8.000 voet maar men besluit dit te verhogen naar 9.000 voet, een

kilometertje of 3 hoog dus. Een aantal mensen van de crew hebben speciale taken en die worden enkel door deze personen uitgevoerd. Eén van de mogelijke gevaren schuilt in de chute van de ballon. Jean Louis zou namelijk door de opening kunnen schieten met nare gevolgen. Dit wordt opgelost door over de top van de

ballon een groot net te spannen. Op het net komt een rechthoekig doek, een soort landingsbaan, uiteraard voorzien van reclame. Aan de zijkant van de ontvangsthal hijst Jean Louis zich alvast in zijn parapak. De filmploeg druppelt intussen binnen en ook presentatrice Nicolette van Dam is klaarwakker. Zij presenteert het TV programma samen met Carlo Boszhard en is onder andere bekend van de TV serie “Voetbalvrouwen” en de “Zoop” kinderfilms. Als iedereen de nodige koffie en broodjes tot zich heeft genomen wordt het tijd voor wat actie. Buiten is het nog redelijk donker en bepaald warm is het ook nog niet. In de hal staan alle ballonwagens keurig in rij opgesteld en voorzien piloten en crew zich in hun eigen kantoor van de nodige apparatuur en papieren. Voor de stunt wordt de PH-MEE gebruikt, een kleine

ballon van het type 140. Jean Louis sleutelt nog even snel een soort statief buiten het branderframe zodat alle actie in de ballonmand ook gefilmd zal worden. Men had gisteravond het net al over de top van de ballon willen bevestigen maar door onweeractiviteit kon de ballon niet opgebouwd worden. Dat moest dus nu ook

nog gebeuren. De ballon wordt het veld opgereden en iedereen die een taak heeft kan aan de slag. De dauw op het grasveld krijgt al heel snel vat op menig broekspijp. De prachtige zwart/witte hond van de producer van het merk schapenjager, ligt ongeduldig in het gras te wachten. Iedereen kende zijn taak, er kwam mij zelfs iemand vertellen in welke van de 5 crewbussen ik straks kon meerijden om de ballon te volgen. Het net met spandoek werd op zijn plaats gehangen en de touwen langs de vooraf vastgestelde loadtapes naar het branderframe geleid. De mensen van MasMedia filmen alle activiteiten om later bij de montage genoeg materiaal voorhanden te hebben voor een mooie reportage. Als Jean Louis zijn werkzaamheden aan net en doek heeft afgerond, wordt hij door het team meegenomen naar de zijkant

voor een inleidend interview. De zon verschijnt als knaloranje bol achter de bomen. In de verte het onmiskenbare prachtige geluid van een naderende helikopter. Met een grote boog vliegt hij om de boerderij heen. Ook dit was gepland want de buurman even verderop heeft veel kippen buiten lopen en die mogen

natuurlijk niet de dupe worden van deze veel te vroege activiteit. Jelke geeft als volleerd vliegloods signalen voor de landing, helaas was hij zijn tafeltennis plankjes vergeten. Een hoop koude wind wordt over het veld geblazen maar och, wat een prachtig geluid zo van dichtbij. De bemanning van de heli stapt uit en de diverse groepen schudden elkaar de hand. Een van de mensen aan boord was mijn vriend Gerben van Beek, medewerker van het bedrijf HeliFlights. Gerben is fanatiek heli en ballonfan. Hij vertelde dat de piloot speciaal zijn vakantie in Toulouse had onderbroken en voor deze stunt even terug was gekomen. Gerben had me al enkele jaren geleden een tripje in dit prachtige choppertje beloofd maar het was er nooit van gekomen. Vandaag was de heli helaas volledig afgehuurd door RTL4 voor

Nicolette en haar filmploeg maar Gerben vroeg me of ik zin had om mee terug te vliegen. Daar zou ik wel geen tijd voor hebben, dacht ik, want ik wilde bij de landing van de ballon zijn en bij terugkomst zou de heli allang weg zijn. Ach, dan maar de volgende keer, wat in het vat zit . . . Het is 06.20 uur, Jean Louis gespt

zichzelf vast aan het touw wat aan de kroonlijn bevestigd zit. Nicolette schud hem de hand en houdt een laatste “face to face” praatje. Er wordt een seintje naar de ballonpiloot gegeven dat alles in orde is en dat hij kan beginnen met branden. Al snel komen de voetjes van JL van de vloer en hangt hij nu aan een tuigje. De rest gaat vanzelf, de ballon komt overeind en JL zit even later keurig bovenop de ballon, uiteraard eerst naast de chute totdat de ballon voldoende op druk is. Nu begint voor hem het zware werk want het net en het doek moeten recht worden gespannen. En lopen bovenop een ballon is niet eenvoudig. Het is een samenspel tussen JL die in contact staat met de piloot via de radio, en de mensen in het veld die de touwen strak houden. Op commando wordt er gevierd en strak getrokken, net

zolang tot alles mooi op zijn plaats zit. Uiteindelijk komen de touwen strak aan het branderframe te zitten. Het zonnetje komt er nu ook door en het beloofd een prachtige dag te worden. Het viel me al enige tijd op dat het gras zo raar was gemaaid en ik sprak Jelke daarop aan. “Dat zou je even van bovenaf moeten zien Bennie, want er staat in hele grote letters, A3 Ballon”. In gedachten zag ik hem die avond daarvoor met zijn zitmaaiertje prachtige pirouettes draaien. Hoe verzinnen ze het, schitterend.

Vele buren zijn deze morgen extra vroeg opgestaan om van dit bijzondere schouwspel te genieten. De ballon wordt voor de zekerheid bemand door 3 piloten, te weten, Jelke Haven, Huib Holsteijn en Gerty Dommerholt. Dus dat moet helemaal goed komen. Nicolette stapt ondertussen in de heli en krijgt instructie van eigenaar

Jan wat ze wel en wat ze niet mag. De cameraman wordt met een tuigje extra gezekerd. Hij zal namelijk de schuifdeur regelmatig open moeten hebben en we willen natuurlijk geen para in de lucht zonder chute. Om 7 minuten voor 7 gaat de ballon eindelijk los en kan de show beginnen. De heli start er bijna direct achteraan. De grote klim naar 9000 voet kan beginnen. Wij blijven achter op de basis aan de Belterweg, maar er is genoeg koffie en er zijn nog broodjes. De luchtvaartradio wordt op tafel gezet en we genieten mee van de conversatie tussen de heli en de ballon. Wiep heeft best wel honger en Jan heeft eindelijk even weer tied veur een pafke. Ondertussen pist de hond van de producer de heg dood. De PH-MEE is aan de onderkant van de bewolking aangekomen, op ongeveer 7.500 voet.

Wij hebben er nog goed zicht op. Ballon en Heli beslissen om door de wolken te gaan naar 9.000 voet. Voor de ballon geen enkel probleem maar de heli moet eerst op zoek naar een groot open stuk. Het probleem is namelijk dat de wolken op “Freezing Level” liggen en Henk, de helipiloot wil het niet riskeren om ijsvorming aan

zijn wieken te krijgen. Dat is voor een heli te gevaarlijk. Zo gezegd, zo gedaan en op een gegeven moment zijn beide partijen weer bij elkaar, heerlijk in de zon. Helaas zijn wij nu het hele plaatje kwijt. Via de radio volgen we de discussie want JL wil wel door de wolken springen, hij noemt het zelfs bijna hetzelfde als geboren worden, maar de heli verwacht problemen omdat ze nooit snel genoeg weer een gat kunnen vinden om weer onder de wolken te komen. Na enig beraad wordt besloten dat men weer terug gaat onder de wolken en de stunt wil gaan uitvoeren op 7.500 voet. De heli vliegt even om via Deventer waar het dek open is en als alles weer bij elkaar hangt, zien wij dat de ballon boven de wolken toch wel veel snelheid heeft gehad en bijna uit ons zichtveld is verdwenen. Iedereen rent naar de

bussen en de achtervolging wordt ingezet. Piloot Marijn Ufkes is mijn privé-chauffeur en hij kent het gebied op zijn duimpje. We rijden richting de toren van Markelo, binnendoor. We hebben weer zicht op de ballon, en zien een stipje rond de ballon dwarrelen. Verrek, we zien 2 stipjes. Blijkbaar is JL net gesprongen (foto) en de

vreemde vorm van de ballon bevestigd ons vermoeden. Ballon en para hangen op hetzelfde nivo. We zien de ballon sneller dalen dan de parachute. Enkele minuten later horen we op de radio de stem van Jean Louis: “ik ben veilig”. Een kreet van vreugde galmt door onze bus en ik weet zeker dat het in de andere bussen niet anders is geweest.
De stunt schijnt gelukt te zijn, waanzinnig. Nu is het zaak dat we dichter bij de ballon komen om bij de landing te zijn. Uiteraard is van het hele programma een draaiboek gemaakt en één van de andere crewleden weet te vertellen dat Nicolette straks na de landing naar de ballon toe moet rennen, over een hekje springt . . . “en achterover in de modder valt met die mooie beentjes in de lucht” vul ik aan, zo vreselijk grappig als ik ben. Dat zou jij wel leuk vinden hè, Bennie, klinkt het direct achter mij. Ik antwoordt daar spontaan op “ikke niet, ik ben

hartstikke homo”. Dat grapje had ik beter niet kunnen maken, zeker niet als er net een A3 crewlid achter je zit te filmen. Het onderwerp kwam uiteraard later op de dag nog wel even weer aan de orde. . . . Vlak voor de landing zijn we bij de ballon en al snel treffen we ook de andere bussen weer.

De ballon gaat keurig achter een boerderij aan de grond en we zien even later een heftig zwaaiende Jean Louis op de top van de ballon staan. Wat een kanjer. Hij zal daar nog even moeten blijven staan want de heli mag hier namelijk niet zomaar landen. Ook daar zijn regels voor. Henk moet nu eerst terug vliegen naar

Harfsen alwaar een auto met chauffeur klaar staat om Nicolette en het camerateam naar de ballon te brengen, de locatie was vanuit onze bus al doorgebeld. De meeste mensen in het huis naast het weiland lagen nog te slapen, in allerijl werden de kinderen wakker getrommeld. Tijd om hun gewone kleren aan te trekken gunden ze zichzelf niet want ze wilden ook op TV, dan maar in de pyjama het weiland in. Al snel arriveren de mensen waarop we stonden te wachten en kan men verder gaan met de opnames. JL gooit vanaf de top van de ballon een touw naar beneden en komt al abseilend naar Nicolette toe die hem met zijn geweldige prestatie feliciteert. Er volgt weer een praatje voor de snorrende camera en dan besluit de producer dat hij toch graag een shot wil van de landende ballon. Dan

zit er niks anders op, we moeten duwen. We zetten de ballon weer aan de rand van het veld neer naast de bomenrij en de juiste mensen stappen weer in. Voor Huib wordt de druk bijna teveel. Als iedereen uit het zichtveld is verdwenen, stijgt Gerty een klein stukje op en zet nogmaals de ballon aan de grond. JL wordt

nogmaals geïnterviewd, beter te veel dan net iets te weinig filmmateriaal is het motto. De ballon mag plat. Luca, de zwart/witte hond is nu helemaal zwart, hij is blijkbaar verzot op landbouwgrond, dit tot afgrijzen van de producer. Als de ballon is opgeruimd wil hij nog een shot van alle helpers alsof ze allemaal staan te kijken hoe de ballon landt. Zo werkt dat nu eenmaal in TV land. We moeten in een groep staan en juichen en applaudisseren. Het was wel handiger geweest als de ballon er nog had gestaan want volgens mij keek nu iedereen naar een ander punt in het weiland . . . . Back to the A3 base . . . . Heeey, de mannen van de heli zijn er nog. Gerben komt direct naar me toe: “we gaan over 5 minuutje naar onze basis in Kootwijkerbroek, ga je nog mee ?” Tja, en hoe kan ik dat nou weigeren. Ik schiet Jelke aan dat ik er zo eventjes vandoor ga en dat er nog een groepsopname gemaakt moet worden, iedereen is er

nu nog. Alle aanwezigen worden opgetrommeld en verzocht naar het mandje te gaan. Jean Louis jumpt op de rand van de mand en er is natuurlijk altijd wel iemand zo galant om Nicolette een kontje te geven. Ik weet nog steeds niet van wie die hand was. Het overige volk spreid zich voor de mand uit, natuurlijk met een glaasje champagne uit de fles die Jelke net daarvoor half leeg had gespoten. Even lachen naar het vogeltje !!

Na deze sessie pak ik mijn tas en stap voorin de heli, wordt keurig vastgesnoerd en krijg een koptelefoon op mijn oren. Henk start de heli en iedereen staat te kijken hoe we vertrekken. Met een schitterende duik schieten we weg en draaien nog een keer over de ballonbasis als groet. Met 220 kilometer per uur over de

Veluwe, wat een geweldige ervaring. Wat is het toch leuk om vrienden te hebben. Gerben brengt me later met zijn auto terug naar Harfsen waar we net op tijd zijn voor, alweer koffie. Gezellie. Nog even nakletsen en dan snel naar huis want mijn baas kijkt al op zijn horloge, het werk roept. Onderweg denk ik in gedachten nog even terug aan deze zeer geslaagde en gezellige ochtend en vermoei mezelf er alvast mee hoe ik dit nou allemaal weer op papier moet zetten. Dat gaat me nooit lukken. . . Op woensdag 7 mei gaat het hele A3 team richting de studio want daar zal de show van Carlo Boszhard opgenomen worden. Jean Louis is bijna als laatste aan de beurt, uiteraard bewaard men het grootste spektakel tot het eind. Na een korte intro van Nicolette worden de beelden gestart. Iedereen is bere-nieuwsgierig wat er van al

het knip en plakwerk van MasMedia terecht is gekomen. De show wordt op 10 mei uitgezonden en ik gooi er op de dag voor de uitzending nog een extra mailing tegenaan, zodat vele ballonfans zaterdagavond voor de buis zitten te kijken. We zien beelden van een ontwakend Harfsen. Jean Louis noemt "het onbekende" zijn

grootste kick, iets doen wat nog nooit iemand heeft gedaan. Nicolette is zichtbaar onder de indruk van de stunt die JL van plan is te gaan uitvoeren. We zien de schitterende beelden van een ballon boven de wolken, altijd een pracht gezicht. Boven op de ballon zit JL te schitteren in de zon terwijl hij zijn eigen beelden filmt met zijn helmcamera "moet je kijken, i'm on focking the top of the world man !!" De camera in de heli filmt even later de afsprong en ik heb medelijden met die mensen want het vriest daarboven 10 graden en de helideur staat open. Jelke is ondertussen aan een snelle afdaling begonnen en moet nu proberen sneller te dalen dan de parachute. Een opzwepend muziekje maakt het geheel extra spannend. Met de kleine camera die aan het branderframe is bevestigd zien we de 3 piloten in

hun gele hesjes, moeder aarde komt steeds dichterbij. De ballon daalt nu sneller waardoor Jean Louis hoger dan de ballon komt te hangen. Hij probeert een goede aanzet te vinden voor zijn landing. Het duo gaat ondertussen in sneltreinvaart naar beneden. De helmbeelden van JL zoals hij steeds dichter naar de top van de ballon zweeft zijn spectaculair. Hij grijpt zich vast aan de rand van het net en trekt zichzelf op de top.

Uit de zaal klinkt een heftig applaus voor deze presentatie van Jean Louis Becker en A3 Ballon, een stunt die zijn weerga niet kent, schitterend. We zien even later een abseilende JL die wordt opgevangen door een enthousiaste Nicolette en een luid juichende crew. Uiteraard kun je na het lezen van dit magazine nog veel meer foto's bekijken achter de knop "Ballooning Pictures". Voor diegene die de TV uitzending hebben gemist of het nog een keer willen zien, hier is de video van deze waanzinnige stunt, geniet ervan.     Bennie Bos

2

NK Ballonvaren 2008

Tekst: Chris Hartendorp, Foto's: Piet Van Kerckhove

De routebeschrijving van de Belgische organisatie geeft aan: “Het competitioncentre ligt tussen Hotton en La Roche. In Rendeux, ter hoogte van het kasteel, sla je linksaf bij de houten frituur. Na een kuitenbijter van 16% kom je in Beffe (B), na 500 meter links af “Sur les Tailles “. Vermoedelijk denkend dat Christus hier nog

niet geweest is, volg je deze weg met barsten en gaten tot aan het competitioncentre“. Deze weg reden we elke dag minstens 4 keer vanaf ons overnachtingadres om één van de mooiste plekjes van de Ardennen te bereiken. Tijdens het Hemelvaartweekend werden hier de Nationale Kampioenschappen Ballonvaren van België en Nederland gehouden met 5 Belgische en 8 Nederlandse teams. Na een kwakkelende Hemelvaart donderdag, zette het hogedruk gebied door. Het werd prachtig ballonweer! In 5 vaarten met 14 tasks konden de piloten en hun crew de strijd aangaan.
De Fly-in en Fly-on, Hesitation Waltz en Maximum Distance in time , Pilot Declared Goal en Judge Declared Goal, dat hield de piloten en de crewleden deze dagen bezig. De marker kon soms door de piloot op het doel gelegd worden (score 6 cm !!), in een andere situatie werd er van 2000 voet gegooid. 

Een leuke opdracht voor crew en observers om dan de marker terug te vinden in deze bosrijke omgeving.
Dit gaf soms wat stress in de communicatie tussen piloot en crew. Een foto-impressie van de wedstrijden
is te zien op de website “Airdreams” van de hoffotograaf Nienke Bos. Het verloop van de wedstrijden kende

verrassende resultaten, andere namen stonden bovenaan de scoringslijst zodat de gevestigde orde er alles aan moest doen om bij te komen. Behalve het Nederland Kampioenschap stond ook de Nationale Selectie Ballonvaren voor uitzending naar internationale wedstrijden op het spel. Drie dagen zo met elkaar optrekken schept een onderlinge band tussen de piloten, crewleden, observers en officials wat zich uitte in een feestelijke afsluitingsceremonie gevolgd door een BBQ. Een verrassende Belgische en Nederlandse Kampioen kon er gehuldigd worden, beide voor de eerste keer in hun wedstrijd carrière namelijk Luc Herdewijn (B) en Jan Oudenampsen (NL). Bijzonder was ook dat beiden dit gepresteerd hebben op de klassieke wijze dwz. met een gewone ballon en kaarten in deze tijd van de wedstrijdballon (racer) en laptops in de mand. Wellicht een aanzet voor meerdere ballonpiloten om zich eens te meten

met de Nederlandse top van de wedstrijdvaarders tijdens de eendaags wedstrijden, meer hierover op de website van de DBCC.    Voorzitter DBCC, Chris Hartendorp    
Bekijk ook nog even de videobeelden van de nieuwe Nederlandse kampioen Jan Oudenampsen in het SBS6 programma “Hart van Nederland”.

3

Duits Kampioenschap 2008

Tekst: Uwe Schneider, Foto's: David Strasmann

Vanaf het begin van de wedstrijd lag ik aan kop en kon een comfortabele afstand van 800 punten opbouwen op de mensen die achter mij op de rankingslijst stonden. Bij vaart 7 of 8, die werd begonnen met een Fly-in, was ik bang om te vroeg te starten zodat ik te dicht of zelfs voor de vosballon uit zou komen. Dus bleef ik startklaar op mijn zelf gekozen startplaats aan de grond staan wachten totdat ik me realiseerde dat ik bijna de allerlaatste was die nog niet hing. Toen ik op mijn tasksheet ontdekte dat de launchperiod om 07.00 uur was verlopen ben ik direct gestart, 1.15 minuten te laat, maar dat leverde mij wel 200 strafpunten op. Daar komt nog bij dat mijn gekozen startpositie een mix had van een noordelijk grondwind met een oostelijke stroming daarboven. Beide waren redelijk snel met 15 km/h. Met deze twee winden kon ik op mijn doel komen maar dat nam meer tijd in beslag dan ik had

gehoopt. De scoring period voor deze opdracht eindigde om 7.30 uur maar mijn GPS gaf aan dat ik daar pas om 07.32 uur zou arriveren. Het gevolg was dan ook dat ik mijn marker op 400 meter voor mijn doel moest droppen en dat ik 2 minuten later recht over het doel voer. Bij de volgende opdracht pakte ik gelukkig de

volle 1000 punten op de vos. Als laatste opdracht moest een zo groot mogelijke afstand worden afgelegd binnen een box. De sturing was zo goed dat de enige bepalende factor de scoring period van 09.15 uur was. Maar omdat ik later in de box kwam dan de rest was mijn afstand ook korter. Dus door mijn stommiteit om laat te starten verknoeide ik eigenlijk 2 opdrachten. De laatste vaart bestond uit een Fly-in en een Fly-on. De grondwind draaide meer en meer naar links. We deden onze metingen en stelden 260 graden vast maar vertrokken uiteindelijk met 215 graden. Iedereen verwachte dat de wind nog meer naar links zou draaien maar tijdens deze vaart draaide deze weer naar rechts met als gevolg dat alle ballonnen het doel aan de rechterkant passeerden. Op dat moment stond ik nog 200 punten voor op de Engelsman Mike Howard en 400 punten op mijn landgenoot Sven Göhler. Mike startte links van

mij, maar later. Dus ons beider resultaat was ongeveer gelijk en ook op de Fly-on lagen onze scores dicht op elkaar. Sven startte sterk links van de hele groep en pakte op de eerste opdracht 1000 punten en ook zijn Fly-on was goed. Hiermee haalde hij ons beide in. Mijn lucky factor was echter een bad luck factor van Sven.

In de vaart van de vorige avond was hij namelijk na het droppen van zijn marker snel opgestegen terwijl er boven hem een ballon aan het dalen was. De bovenste ballonvaarder merkte dit wel op en begon ook weer te stijgen maar kon niet meer voorkomen dat ze elkaar raakten. De bovenste ballon klom met 2,5 m/s en Sven met 6 m/s. Voor dit voorval werd Sven “beloond” met 300 strafpunten wat hem op de total score net tussen Mike en mij bracht. Met een neuslengte voor werd ik Duits kampioen 2008.   Uwe Schneider (in lederhose)

4

Nieuwe websites

Een aantal nieuwe of vernieuwde websites. Klik op de plaatjes.

5

"Air de Paris" gasballon

Tekst en Foto's: Andy Davey

De grote gasballon in Parijs is begin mei gevuld.
Ik was uitgenodigd om te komen kijken (en om die zware zandzakken te verslepen). Het was zeer indrukwekkend om te zien. De enveloppe is gebouwd door Wörner in Augsburg onder een contract van Aerophile. De ballon heeft een inhoud van 7000 M3 en kan van binnenuit worden verlicht. Naast het omhoog brengen van passagiers heeft de ballon als functie om met diverse kleuren de luchtkwaliteit van de stad Parijs aan te geven. Dit doet men doormiddel van 3 interne lampen en een computer. Helaas was het al te laat om de cabine nog te plaatsen maar we hebben de ballon nog wel kunnen verplaatsen van de inflate locatie naar de uiteindelijke werkplek.
       
Andy Davey

6

Asimo special shape naar Nederland

Tekst en Foto: Bennie Bos

De Asimo special shape komt op 24, 25 en 26 augustus naar Nederland. De ballon zal starten op een nader te bepalen plaats in het midden van ons land. Er zijn op deze 3 vaartdata 12 beschikbare plaatsen aan boord en deze kunnen worden gewonnen door iedereen die tussen 1 mei en 31 juli een nieuwe Honda koopt. 1 plaats per klant. Sluitingsdatum is 8 augustus. Kopers dienen een antwoordkaart in te vullen en een slagzin af te maken. Bij slecht weer stijgt de ballon niet op en wordt de prijs omgezet in een alternatieve prijs van vergelijkbare waarde. Leeftijdgrens voor deelname is 18 jaar. Er bestaan 2 van deze special shapes. De één is Japans en de andere ligt in Zwitserland, zie foto. Bekijk even de flyer voor de voorwaarden van deelname.    Bennie Bos

7

Zeppy over het kanaal

Tekst: Bennie Bos, Foto's: Julien Girardot

Enkele jaren geleden kreeg ik van Dook W. de tip om Stephane Rousson in de gaten te houden. Deze Fransman heeft nu eindelijk zijn project zo ver dat hij dit jaar in de publiciteit wil treden. Stephane noemt zijn project “Zeppy” en wil hiermee al fietsend het kanaal tussen Frankrijk en Engeland oversteken. “Zeppy” is een minizeppelin van zo'n 10 meter lang waarvan de aandrijving plaats zal vinden doormiddel van eenvoudige pedalen, net als bij een fiets. Dit “pedal-powered airship” werd origineel bedacht door Luc Geiser en zijn vader Jean-Marc maar zij kregen het nooit van de grond. Stephane heeft het project toen overgenomen en diverse reparaties en modificaties aangebracht. Een paar dagen voor de eerste testvlucht overleed Jean-Marc, hij mocht het helaas niet meer meemaken. Om de oversteek te maken zijn er perfecte condities nodig, het liefst windstil weer. En dat schijnt gemiddeld 3 keer per

jaar voor te komen. Stephane hoopt in juni een poging te kunnen wagen. Het kanaal heeft altijd al mensen geïnspireerd om deze op een bijzondere wijze over te steken. Bekijk de beelden van de test.   Bennie Bos

8

94 jarige ballonvaarder

Tekst: Stellingerwerf.nl, Foto: Boom Regionale Uitgevers

Niet om het Guinness book of records te halen, maar gewoon omdat haar grote wens daarmee in vervulling ging, stapte de 94-jarige Sietske Bruinsma-Tjassing uit Oosterwolde zaterdagavond in een luchtballon. Ze maakte een vaart van Dieverbrug naar Oldelamer, net voorbij Wolvega. En ze genoot samen met dochter Hilly en schoonzoon Jan Krol met volle teugen. "Ik zou zo wel weer willen", liet de enthousiaste 94-jarige ballonvaarder direct na de veilige landing weten. "Het was altijd haar wens om een ballonvaart te maken.

Dat leek haar zo mooi", vertelt dochter Hilly. Vrijdag was ze jarig en kreeg ze de ballonvaart van de kinderen cadeau. Het weer werkte prima mee zodat er de volgende avond kon worden opgestegen. Eigenlijk zou de start in Wolvega zijn, de woonplaats van Hilly en Jan, maar vanwege de wind stapte het gezelschap uiteindelijk in Dieverbrug in de gevlochten mand. De enige die eerder een ballonvaart had gemaakt was Jan Krol. Voor zijn schoonmoeder was het niet de luchtdoop. Ooit maakte ze in een vliegtuigje een rondvlucht boven Wolvega. Hilly stapte met gemengde gevoelens aan boord. "Het lijkt me wel leuk, maar ook wel griezelig", bekende ze voor vertrek. Ze zat vooral over de landing in. "Niet zo zeer voor mezelf, maar meer voor mijn moeder". De landing verliep geheel naar wens. Na een vlucht die via o.a. Vledder, Willemsoord, Steggerda en Wolvega voerde, zette de ballonvaarder uit

Oosterwolde het gevaarte neer in een weiland in Oldelamer. Zijn passagiers waren allen opgetogen over de vaart. Veel mensen zaten in de tuin en zwaaiden enthousiast. Ook zagen de passagiers diverse reeën en konijntjes. Voor Sietske Bruinsma, die een groot deel van haar leven woonde in Fochteloo, was het een prachtige belevenis.   Stellingerwerf.nl

9

Nieuwe ballon voor Team Toyota van Leeuwen

Tekst en Foto's: Ton van Helden, Visual Pin: Balloonpins.eu

In oktober 2007 heeft Rob den Boer zijn nieuwe ballon besteld bij Wilcoair. Het ontwerp bleef uiterst geheim, hij vertelde aan zijn team dat het iets heel speciaals zou worden. Op 25 april arriveerde de ballon in Ootmarsum en op 28 april 2008 was het zover, de nieuwe ballon werd opgehaald. Het was de bedoeling om hem op 30 april ten doop te houden op het ballonfestival in Waddinxveen. Daar wilde we hem aan het grote publiek laten zien. Maar helaas, het evenement werd afgelast vanwege het weer, met name te veel wind. Zijn registratie is: PH-PAP, een Cameron N-133 en zijn roepnaam is: Tommie. Vernoemd naar de grijze roodstaart papagaai van de piloot. We hebben ook nog een andere nieuwe ballon onder ons beheer met de registratie: PH-ARR en dit is een Cameron N-120. Hij is van Array Industries uit Nieuwerkerk aan den IJssel met directeur/eigenaar Rob Ernst. Deze ballon zal op toerbeurt gevaren

worden door Rob den Boer en Harry Velthoven. De volgende dag, op 1 mei 2008, zijn ze alsnog ten doop gehouden en hebben ze beiden hun maidenflight gemaakt, van Vlist tot Papekop. Inmiddels hebben beide ballonen meerdere vaarten gemaakt en hopen er nog veel te maken. Namens Team Toyota van Leeuwen:
Ton van Helden           (Hieronder de PIN)

10

Geïsoleerde luchtballon van Festo

Tekst en Foto's: Festo

Op de Internationale luchtvaartbeurs in Berlijn werd in de laatste week van mei een zeer bijzondere geïsoleerde luchtballon voorgesteld. Rien Jurg was ter plaatse en voorzag het Hot Air Magazine van de nodige informatie. Het persbericht van Festo: Met behulp van een innovatieve ultralichte membraam-vlok stof

kan nu het verbruik bij de heteluchtballonvaart met meer dan 50% terug worden gebracht. De nieuwe geïsoleerde heteluchtballon die in opdracht van Festo is vervaardigd is wereldwijd de eerste heteluchtballon die in z'n geheel van deze stof is gemaakt. Door een veel lager gasverbruik is het mogelijk om met minder gasflessen te varen. Hierdoor kan men dus extra passagiers meenemen of met een gelijke hoeveelheid gas veel langer in de lucht blijven. De dubbelwandige stof is door de universiteit van Berlijn ontwikkeld en de firma Ultra Magic heeft deze ballon, na eerst vele uren met een prototype te hebben gevaren, verder in opdracht van Festo gebouwd. De samenwerking tussen Ultra Magic en de universiteit is een logische stap in dit traject. De eerste test vaart van 40 minuten liet een verbruik van slechts 11 kg zien.
De voordelen liggen duidelijk bij het veel lagere gasverbruik en dat betekent meer vaarcomfort.

Het "gebruik van de brander" is een wezenlijk verschil. De nieuwe Festo ballon heeft een inhoud van 3000 m³ en de envelope weegt 158 kg. De omvang van de verpakte envelope is vergelijkbaar met een type 400.

In de komende maanden zal Rien Jurg Promotions BV, die deze ballon met het kenteken PH-HII in beheer heeft, de verdere testvaarten gaan uitvoeren om de nodige ervaring op te doen met deze ballon. Daarna kan er een goede inschatting worden gemaakt wat deze nieuwe techniek voor de ballonmarkt zou kunnen betekenen.   Festo

11

Nieuwe modelballon

Tekst en Foto: Geert Plukker

Het is alweer een tijdje geleden dat er in het
Hot Air Magazine iets stond over modelballonnen. Ook voor de modelballonnen begint het seizoen op gang te komen. In het najaar van 2007 en het voorjaar van 2008 is er veel activiteit geweest. Onder andere onderhoud aan diverse manden en branders, zenders en enveloppen. Mijn nieuwe website "Modelballonvaren.nl" bestond eind mei 1 jaar en er zijn bijna 10.000 bezoekers geweest. Ook is er een nieuwe modelballon gekocht, de onthulling vond plaats op 31 mei 2008 in Oeken bij het evenement "Ballonnen boven Oeken". Tevens is de nieuwe modelballon gedoopt. Met deze nieuwe modelballon is er een mogelijkheid om reclame te plaatsen aan de hand van banners. Meer informatie vind je op de website.   
 
  

 
  
 
  
   
 
Geert Plukker

12

Night Qualification

Tekst: Huib Holsteijn, Foto's: Huib Holsteijn en Jean Louis Becker

15 mei, om 03.00 uur gaat mijn wekker. Bij Hans van Hoesel en Jean Louis Becker nog veel vroeger vrees ik. We gaan deze nacht 'nachtvaren' onder supervisie van Hans om onze Night Qualification (N.Q.) te halen. We willen met de PH-MEE van A3 Ballon starten in Harfsen voor een 1e vaart. Voor de N.Q. is het nodig twee

nachtvaarten te maken onder bevoegd supervisie van een FI met N.Q. In Harfsen aangekomen is Jelke Haven al druk bezig naar het weer te kijken. Tuurlijk gaat Jelke ook mee. We moeten kort wachten op een buien systeem wat op de weerradar zichtbaar is. De dag ervoor heb ik bij FIO Amsterdam een flightplan ingediend en heb ik mij aangemeld bij Dutch Mill. Van beide krijg is verbaasde reactie over de geplande starttijd van 04.00 uur voor een VFR Flight, maar men werkt vlot mee. Sunrise is om 05.20 uur. Voorwaarde voor deze vaart is een bevoegd ballonvaarder met night rating, een mode S transponder, verlichting van de ballon d.m.v een heldere lamp onder de mand en een strobe-light boven op de ballon. Verder hebben we zo'n 5 (zak) lampen mee en verstralers. Het opzetten valt mee, Hans geeft hier en daar aanwijzingen waarop gelet moet worden bij de flightplanning en tijdens de vaart.

We nemen 2 extra gastanks mee en hebben dan een endurance van zo'n 4 uur. Direct na take off melden wij ons bij Dutch Mill. De transponder doet prima zijn werk zo blijkt, verder radioverkeer blijft dan ook uit, men heeft ons goed zichtbaar op de radarscope. Na 1.5 uur varen landen we dicht bij Voorst.

Een week later, op 21 mei, staan we opnieuw met hetzelfde groepje in Harfsen. Het weer is nog beter dan de vorige keer. Een bijna volle maan en 40 km zicht. We starten om 04.00 uur. Op 5000 ft kunnen we de ballon parkeren maar op weg naar boven kwamen we een snel laagje tegen van zo'n 24 kts. Die zoeken we opnieuw

op want we willen de Veluwe over. Een prachtige vaart volgt. Dutch Mill volgt ons zwijgzaam op de radar. We zien de lichten van Zutphen, Deventer en Apeldoorn, in de verte zelfs Arnhem. De maan gaat onder en in het oosten komt een prachtige zon op. We eten broodjes en krentenbollen en hebben koffie en thee mee. Wat zijn nu de punten van aandacht voor een nachtvaart? Eigenlijk zoals bij elke ballonvaart, een goede en secure vaartvoorbereiding, studie van het weer d.m.v. internet, radar en de meteoroloog, routeplanning, maar ook de weightcalculation. Natuurlijk zie je in het donker niet veel en moet je zeker zijn van goed 'vaarweer', je ziet slecht weer niet komen. Voldoende gas om ruim het daglicht te kunnen invaren. Een nachtelijke landing zou levensgevaarlijk zijn en moet voorkomen worden. Zou je om welke reden dan ook buiten de 'uniform daylight period' moeten landen dan ben

je verplicht een 'incident rapport' te melden aan de autoriteiten. Na ook weer een vaart van 1.5 uur maken we een mooie landing bij Barneveld. Moe maar voldaan gaan we op weg naar Harfsen.  Huib Holsteijn

13

Meer nachtvaarten

Tekst: Bennie Bos, Foto's: Willie Eimers

Ook in Duitsland stonden nachtvaarten op het programma. Vanuit Gladbeck zijn in de nacht van woensdag op donderdag 22 mei maar liefst 8 heteluchtballonnen opgestegen voor een nachtelijke vossejacht. Men kwam al om 02.00 uur bij elkaar op "Willie's Wiese". Uiteraard duurde het opbouwen iets langer dan normaal omdat er bij een nachtvaart meer zaken komen kijken. Na een kort ontbijtje zijn alle ballonnen kort na 03.10 uur gestart met een wind uit het oosten. Nederland hebben ze niet kunnen bereiken maar er werd wel een prachtige vaart gemaakt van 4 uur. Benjamin, de zoon van Willie bestuurde de vosballon en de beste score werd behaald door Uwe Bruggenkamp met 83 centimeter.  
    
Bennie Bos

14

Wedstrijdvaren heeft toekomst

Tekst: Bert Stuiver, Foto's: Piet Van Kerckhove

Net als andere jaren verliep de voorbereiding op het jaarlijkse NK zoals vanouds. En ook het verwachtingspatroon was niet veel anders. De Belgen waren dit keer aan de beurt om de wedstrijd te organiseren en ze hadden ons uitgenodigd om met Hemelvaart te komen varen in Ny/Hotton op het

recreatiepark L'Espinette. Een locatie die al vaker gebruikt is om menig spannend kampioenschap uit te vechten. Ook ten aanzien van de ranking heb je de geijkte verwachtingen. Henk Broeders verdedigd zijn titel en zal wel weer op de hielen gezeten worden door Johannes Kooistra en Harrie de Greeff, met als outsider Jan Fokken die in dit gebied altijd goed presteert. Bij de Belgen verdedigd Philippe de Cock zijn titel en zullen Steven Vlegels en Jan Timmers hem uiteraard het leven zuur gaan maken.
Helemaal fout!!! Bij het afgelopen kampioenschap stond de boel heleboel op zijn kop. Allereerst bleek zo'n 2 weken voor aanvang dat er een behoorlijke communicatiestoornis tussen het park en het organisatie comité was ontstaan, waardoor er plotseling geen plaats meer was op bovengenoemd. 

Met veréénde krachten is het team van Luc Herdewijn en zijn medewerkers gelukt om toch de zaak voor elkaar te boksen. Geen geringe prestatie in zo'n korte tijd. Het gros van de deelnemers werd ondergebracht in Jupille op het plaatselijke park en het competitie centre, wedstrijdleiding en observers op een ydillisch

oevertje van de rivier de Ourthe. Om het te bereiken kreeg het begrip outdoor weer de juiste betekenis. Helling van 16% naar boven en 10% naar beneden en met een wegdek stammend uit de jaren 50 heeft het heuveltje rijden van het Nederlandse rijexamen totaal geen betekenis meer. Niet nadenken en gaan met die banaan. 'k Moet zeggen, 't was wel iets stoers en lekker outdoor. Ondanks de gebrekkige voorbereiding zat de stemming er bij de deelnemers, officials en observers goed in en onder leiding van Ann Herdewijn en Patrick Alliet werd woensdagavond de General Biefing vlot afgewerkt. Enige punt van zorg was het weer voor donderdag. Dit zag er niet best uit en voor de morgenbriefing mocht er gebeld worden. Zoals verwacht hebben we heerlijk uitgeslapen. Ook de avond was nog niet geschikt voor een vaart.

We konden relaxed toeleven op de eerste vaart. Dat hebben we dan ook geweten. Er stonden een Fly-in, een Hesitation en een Fly-on op het programma. Voorwaar geen sinecure en meteen wakker. Nog een briefinkje op een CLP dat in de buurt van de opstijgzone lag en hup de lucht in. De wedstrijd ging los.

Mijn eerste ingeving was op dat moment om ook op dit veld te starten. Maar de soms niet te verklaren gedachtegang van een wedstrijdpiloot zorgt ervoor dat je soms anders handelt, ondanks de ervaring van jaren dat de eerste ingeving vaak de beste is. Veel te rechts gestart en uiteraard niet meer voldoende te corrigeren. Chris Hartendorp en Jan Oudenampsen en een aantal andere deelnemers startten op dit veld en U raadt het al: recht over het doel. Die hebben de eerste slag te pakken. Voor de Hesitation weet ik de zaak aardig te corrigeren en nader het doel behoorlijk. Maar hier voer ik weliswaar een gravity drop uit, maar blijkbaar niet geheel correct. Typisch geval van gebrek aan routine. 50 punten extra op mijn conto, maar wel met een minteken ervoor. Ook hier scoren een aantal deelnemers die je normaal niet

vooraan verwacht heel goed en laten een aantal gekende cracks steekjes vallen. Ondergetekende begint een beetje op gang te komen en op de fly-on heb ik mijn eerste ingeving gevolgd en dit pakt toch redelijk uit. De uitslagen leveren na de eerste tasks een verrassende ranking op. Henk Broeders en Johannes Kooistra hebben

de slag gemist en Chris Hartendorp, Jan Oudenampsen en good old Jan Fokken doen goede zaken en ook ondergetekende heeft ondanks alles missers een redelijk gemiddelde. Bij de Belgen is het eender. Steven Vlegels heeft goed gescoord, maar Luc Herdewijn zit hem op de hielen. Phillipe de Cock heeft als regerend kampioen even het nakijken. De avondvaart kent voor de wedstrijdleiding een andere uitdaging, namelijk te weinig wind. Na een extra briefing op hetzelfde CLP'eetje wordt besloten een Maximum Distance uit zetten vanaf dit veld. Goede raad is duur. Een aantal vroege starters proberen door snel hoog te gaan de snelle stroming op te zoeken. Maar helaas was dit niet aanwezig. Een aantal ziet dit gebeuren en besluit laag te blijven. Achteraf de juiste beslissing. Ik behoor samen met

Jan Oudenampsen tot een compromis en volgen een gulden middenweg en een verbeten strijd met Jan wordt met 40 meter in mijn voordeel beslecht. Wederom niet top, maar een redelijke middenmoot. Ook hier gingen een aantal cracks de hoogte in en blijft de verrassende stand van de morgen gehandhaafd en tekent de

verrassing zich al enigszins af. De volgende morgen is het wederom raak met 4 tasks. Hesitation Waltz, 2 Judge decleared goals en een Fly-on. De wedstrijdleiding heeft de afgelopen jaren al bewezen niet zachtzinnig met de deelnemers om te gaan. Er wordt centraal gestart van een oostelijk gelegen CLP en de moeilijkheid zit in de redelijk snelle bovenwind. Op de Hesitation besluit ik vlot het eerst doel te nemen en achteraf geeft dit weer een redelijke score, ondanks de 42 meter. Op de eerste JDG keert eindelijk het gevoel een beetje terug en ook het feit dat ik beschik over een racer helpt mee om een goed resultaat te scoren. 10 meter en een 3e plaats. Bij de volgende JDG kom ik als één van de eersten aan. Helaas bleek mijn eigenlijk niet eens zo slechte resultaat onvoldoende om hoog in de uitslag van de

task te eindigen. Phillipe de Cock laat toch iets van zijn klasse zien door slechts 6 centimeter vanaf het midden de marker neer te leggen. De Fly-on is weer een redelijke score. Hier wordt in tegenstelling tot de
JDG ruimere afstanden gescoord. Henk Broeders krabbelt weer op en stijgt gestaag in de ranking.

Maar Jan Oudenampsen en Jan Fokken blijven gestaag doorgaan en leiden de dans bij de Nederlanders. Ondergetekende dobbert leuk mee. Bij de Belgen blijven Steven Vlegels en Luc Herdewijn goed presteren en is de score van 6 cm van Phillippe de Cock helaas een incident. Zaterdagavond blijkt van cruciaal belang en

wordt de klapper. Onder nagenoeg dezelfde omstandigheden als de morgenvaart worden 2 JDG achter neergelegd gevolgd door een Hesitation waltz. We starten dan ook weer van hetzelfde veld. De wind wordt nog eens nagemeten en er is maar één conclusie. We gaan recht op de doelen af! Helemaal fout!!! De hele meute stijgt op en gaat mooi naar rechts. Er zit maar een ding op: zoveel naar links proberen te sturen om de afstand zo klein mogelijk te houden. Als het punt genaderd wordt waar de afstand het kleinst is bij de eerste JDG, volgt er nerveus geschreeuw over de radio. Omdat er van hoogte gegooid wordt is het voor vele crews en observers een hele kluif om de markers te volgen tijdens het vallen of te vinden. Op naar het hetzelfde trucje op de 2e JDG. Half fout! Halverwege laat ik de

ballon zakken om te kijken hoe de wind beneden zich gedraagt. Tot mijn verbazing gaan we bijna haaks naar links! Enkele deelnemers hadden reeds hun markers eruit gegooid, maar ondergetekende had op de één of andere manier gewacht. Plotseling veranderd de zaak behoorlijk gunstig. Ik kan het doel weliswaar niet meer

bereiken, maar ik kom een heel eind. Jan Oudenampsen hangt naast mij en schreeuwt enthousiast dat hij de marker ook nog niet gegooid heeft. In de verte zie ik Luc Herdewijn zelfs richting het doel gaan! Het grote voordeel is tevens dat we ook nog behoorlijk in de richting van de Hesitation Waltz komen. Ook voor Jan Oudenampsen is dan de slag geslagen. Hij gaat fier aan kop van zowel de Nederlandse lijst als de totale wedstrijd. Luc Herdewijn is bij de Belgen spekkoper. Jan Fokken staat 2e en Henk Broeders is opgeklommen naar de 3e plaats bij Nederlanders. Ondergetekende staat na deze vaart op een mooie vierde plaats. Rest nog de zondagmorgen. De wedstrijdleiding kennende hebben ze nog een behoorlijk programma in petto. Echter is het weer een beetje straf en onzeker. Besloten

wordt om op het veld in Hotton een extra briefing te organiseren en uiteindelijk wordt het een Pilot Decleared Goal, een Judge Decleared Goal en een Fly-on. En dan gaat het mis. Ik begin te knoeien met mijn PDG en lever het papiertje voor de PDG te laat in. Tot overmaat van ramp schamp ik een PZ en de marker op de PDG

is niet meer te vinden in het bos. De JDG wordt eveneens een ramp en de Fly-on is niet beter. Weg 4e plaats en ik zak naar de 6e positie in de Nederlandse ranking. Bovenin wordt het echter loeispannend in beide kampen, maar ook in de totaal uitslag. Jan Oudenampsen weet echter zijn zenuwen in bedwang te houden en zorgt voor een daverende verassing in het Nederlandse kamp. Hij wint de wedstrijd en wordt Nederlands Kampioen. Het meest nog tot Jans eigen verassing. Luc Herdewijn wordt 2e en wordt voor het eerst Belgisch Kampioen, na 15 jaar is het eindelijk zover. Jan Fokken wordt derde in de wedstrijd en 2e bij de Nederlanders. Na wat magere jaren is hij op de weg terug. Henk Broeders vecht zich na de zwakke start terug en wordt uiteindelijk 3e bij de Nederlanders. Steven Vlegels

bewijst dat hij een vaste waarde wordt in het Belgische team en 3e wordt Jan Timmers. Wie deze uitslagen van tevoren voorspeld had, zou waarschijnlijk voor gek versleten worden. En voor ondergetekende is het uithuilen en opnieuw beginnen. Op naar de One Day fly in Buren! Maar ondanks dat heb ik genoten van de geweldige onderlinge sfeer, wederom prettig gestoorde wedstrijdleiding, prachtig weer, mooie vaarten, schitterende omgeving, kortom "Ballonvaren in Optima Forma". Bovendien een compliment aan de organisatoren die onder moeilijke omstandigheden er toch een leuk evenement van hebben weten te maken.

Een bewijs dat wedstrijdvaren wel degelijk toekomst heeft. En mocht je dit als piloot, official of observer willen meemaken, kijk dan eens op www.dbcc.nl of beter nog, wordt gewoon lid! Volgend jaar is iedereen weer van harte uitgenodigd in Wezuperbrug in ons schone Drentse land.  Bert Stuiver

15

Stem op "Amersfoort vanuit de lucht"

Tekst: Martin Slag en Amersfoort 750, Foto: Nienke Bos

Beste ballonfans, het Ballonfestival "Amersfoort vanuit de lucht" heeft u steun nodig. In 2009 heeft Amersfoort 750 jaar stadsrechten en dan is het groot feest. U kunt beslissen welke mooie plannen het feestprogramma aanvullen. Breng aub uw stem uit op de website. Ballonvaren staat onder de kop diversen. De tekst van de website: In het feestjaar 2009 wordt twee dagen lang het Amersfoortse luchtruim gevuld met kleurrijke heteluchtballonnen. Beleef het oude en nieuwe Amersfoort vanuit de lucht, tijdens dit gratis toegankelijk evenement! Maak het ballonvaren van heel dichtbij mee en ervaar het gevoel van vrijheid. Klim zelf in een ballonmand om even het gevoel te krijgen alsof u zelf de piloot bent. Omdat het jubileumfeest vooral een feest voor de Amersfoortse inwoners is, krijgt u de kans om iemand te verrassen met een gratis ballonvaart. Meld een persoon in uw omgeving aan die het in uw ogen

verdient om een gratis ballonvaart te krijgen. Vermeld de reden erbij. Uit alle inzendingen worden maar liefst 100 personen geselecteerd die mee mogen met één van de 20 tot 30 heteluchtballonnen die zullen opstijgen! Naast de gewone druppelvormige luchtballonnen komt er een aantal special shape ballonnen naar Amersfoort. Na de vaart keren de ballonnen terug naar het startveld en wordt een aantal van hen in het donker weer opgebouwd voor de nightglow. Een spectaculaire show waarbij de ballonnen als lampionnen oplichten op de maat van de live muziek!   Amersfoort 750

16

Nieuwe Ballonnen

Note: het genoemde land is het land van registratie !!!

Bovenstaande 2 ballonnen zijn nieuw in de stal van Ives Lannoy Ballooning uit Belgie. De nieuwe Nieuwsblad ballon zal de komende weken in de vaart worden genomen. Het is een Lindstrand 210A, kenteken OO-BOY.
De foto van de Stelevisie ballon is gemaakt op de eerste vaart. Een Lindstrand 260A met het kenteken
OO-BQX. Deze ballon zal regelmatig op Stelevisie in beeld komen. In Nederland via de website.

De allereerste foto's van Maurieske, een Ultra Magic V-105. De ballon heeft het kenteken OO-BMH en is de nieuwste aanwinst voor Marc Verhelst. Wil je meer info over deze mooie ballon, stuur Marc dan een email.

17

Theolia ballon

Tekst en Foto's: Luc van den Avylle

Enkele foto's van de OE-SAA (Theolia) die ik genomen heb tijdens de 23e Marathon des Sables in de Sahara Woestijn te Marokko (nabij Tazarine). De Marathon des Sables is de hardste loopwedstrijd ter wereld.
250 km in zandstormen, 50 graden hitte, hoge duinen... Het is "self suficient", dat betekent dat je met een rugzak loopt met eten voor een week ... Sportieve groeten Luc van den Avylle  www.lucvandenavyle.com

18

Friese Ballonfeesten Joure

Tekst: Douwe Bijlsma, Foto: Bennie Bos

Van woensdag 23 tot en met zondag 27 juli wordt het publiek wederom getrakteerd op een prachtige show van een groot aantal heteluchtballonnen tijdens de 23e editie van de Friese Ballonfeesten. Op het grootste ballonfestival van Nederland stijgen vijf avonden lang maar liefst 35 ballonnen uit binnen- en buitenland op

vanaf de Nutsbaan in Joure. Een schouwspel om nooit te vergeten! Van het oprijden van de ballonteams, via het uitvouwen van de ballon, naar het verwarmen van de lucht en dan, het opstijgen. In drie woorden gezegd “een prachtig gezicht”. Ongeveer de helft van het aantal ballonnen bestaat ieder jaar uit de zogenaamde special shapes. Dit levert voor het publiek een waar kijkspektakel op. Jong en oud zullen genieten van deze heel speciale heteluchtballonnen. Ze zijn zo bijzonder vanwege hun afwijkende vorm. Heeft een normale ballon de vorm van een ei, special shapes bestaan er in vele uiteenlopende vormen en formaten. Dit jaar zullen de passagiers van in het oog springende ballonnen als bijvoorbeeld de Dinosaurus T-Rex, de reusachtige Taart en de replica van de Kathedraal van St.Gallen in Zwitserland het Friese landschap van bovenaf gaan bekijken. Natuurlijk zullen ook dit jaar het

vuurwerk en het nachtfakkelen niet ontbreken. Bij het nachtfakkelen, ook wel candlelighting genoemd, worden een aantal ballonnen op de maat van muziek als reuze schemerlampen verlicht. Dit levert een heel romantisch plaatje op. Ook staan er weer vele randactiviteiten gepland, daarvoor verwijs ik u graag naar onze website.    Douwe Bijlsma

19

Smurf Euro Tour - Milaan, Italië

Tekst en Foto's: Niels Vereecken

Na een tè rustige aprilmaand konden we half mei eindelijk opnieuw onze koffers pakken. Deze keer vertrok de 4-koppige bemanning op dinsdag 13 mei richting Italië. We hoefden niet tot helemaal beneden in de laars maar mochten onze tenten opslaan in de startplaats van de bekende wielerklassieker, Milaan.

De voorbereidingen voor deze actie verliepen niet zonder slag of stoot. Naast de routinezaken (zoals routeplanning, hotelreservaties en crewplanning) zouden we in een heel grote stad terechtkomen, met 2 drukke luchthavens in de buurt. Niet zo vanzelfsprekend dus om met het ‘Puffi’-luchtschip een opdracht boven dit gebied uit te voeren! Maar gelukkig konden we op de fantastische hulp rekenen van Pietro Contegiacomo, de Italiaanse Cameron Balloons vertegenwoordiger, en tevens uitbater van 2 luchtschepen. Via hem kwamen we alles te weten. De instanties die we moesten raadplegen, welke papieren we moesten opsturen, waar we eventueel onze gasflessen zouden kunnen hervullen, wie we ter plaatste konden contacteren voor een opstijgveld,… Met alle getroffen voorbereidingen, waarbij we enkel nog de ‘final touch’ moesten regelen wanneer we ter plaatse waren, vertrokken we dus vol goede moed

richting het land van de pizza’s en de pasta’s. Omdat het toch een behoorlijke afstand is voor een Land Rover Defender met een erg grote/zware aanhanger, hadden we besloten om de trip in 2 dagen te doen. Dinsdagavond sliepen we in het Zwitserse Horw (nabij Luzern), waar we ook nog even de tijd hadden om een

schitterende wandeling te maken aan het Vierwoudstedenmeer (Vierwaldstättersee). Ook wisten we dat het bedrijf ‘Flytec’ in die stad gevestigd was. Dus zijn we woensdagvoormiddag de firma FLYTEC gaan bezoeken, en na een korte rondleiding door de erg charmante Connie J. begonnen we aan het tweede deel van onze rit.  In de vooravond hadden we nog een afspraak met Pietro. Hij was afgezakt naar Milaan om ons de allerlaatste papieren en details te overhandigen. Donderdag 15 mei. Eerste punt op de agenda was het indienen van een vliegplan op Linate-airport. Dit is een document dat een piloot vooraf bij de verkeersleiding indient en waarin wordt aangegeven welk soort vlucht men wil gaan maken. Toen dit document ingevuld was en we de definitieve toestemming hadden, konden we iets relaxter de dag tegemoet. Daarna gingen we ons opstijgterrein

verkennen. De landeigenaar had het gras gemaaid, maar had het nog niet van het veld gehaald. De propeller kan door los gras beschadigd raken. Geen ideaal terrein dus om met ons luchtschip op te stijgen. Gelukkig vonden we snel een ander veld, dat door de medewerking van een vriendelijke man gebruikt mocht worden.

Nu alles geregeld was, namen we de tijd om het centrum van Milaan te gaan ontdekken. We moesten tenslotte weten boven welke gebouwen we de volgende ochtend moesten varen. Snel kwamen we uit bij het schitterende Sforzesco-kasteel en de Dom van Milaan. Hierboven zou het allemaal moeten gebeuren…  Onder een stralende zon, met een koel biertje, een hapje en andere Italiaanse heerlijkheden genoten we van onze vrije middag in het Milanese centrum. Terug in het hotel namen we de laatste meteovoorspellingen en zagen we dat vrijdagochtend onze enige mogelijkheid zou zijn om te varen. Spijtig genoeg kwam er een neerslagzone richting Milaan die veel regen en turbulentie zou meebrengen. Alles op alles dus, om toch die ene succesvolle vaart te maken! Vrijdag 16 mei. Het werd vroeg dag. We hadden besloten om goed op tijd naar het veld te rijden, om van daaruit de actuele weerssituatie te

bekijken. Na het raadplegen van de verschillende bronnen gaven we het een ‘GO’. We begonnen met de voorbereidingen. Motor en brander werden getest, het omhulsel werd aangekoppeld, de ventilator werd in gang gezet en rond 06.15 uur stond G-PEYO rechtop. Na alles nog een laatste keer nagekeken te hebben,

werd het sein gegeven om te vertrekken. Om 06.30 uur werden we gedragen door de lucht. We moesten ongeveer 6 kilometer varen voordat we bij het centrum waren. Van ons opstijgterrein ging het richting het voetbalstadion San Siro, naar de grote antenne van de RAI en zo verder naar het kasteel en de Dom. We waren in staat om een lange vaart boven het centrum te maken, veel foto’s en filmbeelden werden vanaf de grond gemaakt. Het moet voor de vele mensen ongetwijfeld ook een mooi zicht geweest zijn! Na een zeer geslaagde vaart stond het luchtschip terug op de grond. Na de landing snel de ervaringen gedeeld met de crew en het thuisfront, de ontlading was erg groot. De klant (het bedrijf dat de rechten op de Smurfen wereldwijd verkoopt aan licentiehouders) stuurde ons een erg mooi sms’je om ons te bedanken. De steeds dreigender wordende lucht heeft ervoor gezorgd dat

we geen extra vaart meer konden maken, waardoor het bij deze ene vaart zou blijven. Maar ook dit zette geen domper op de sfeer, de actie was tenslotte alweer meer dan geslaagd! Op de terugweg (zaterdag 17 mei) hebben we de aanhanger met G-PEYO erin al afgezet in Erlangen/Duitsland, want een nieuw avontuur dringt zich op. Dinsdag 20 mei vertrekken we opnieuw om een volgend hoofdstuk aan onze Europese toer te breien… we hebben er alweer zin in.    Niels Vereecken

20

Hoge nood aan boord

Tekst: Bennie Bos

Hoge nood aan boord van een ballon. Het is een beetje platte humor en niemand zal je verplichten hier naar te kijken, maar probeer maar eens om hier niet om te lachen. Bekijk de video.







Bennie Bos

21

Ballonvaart Business Club De Gelderse Kring

Tekst en Foto1: Ben Bläss, Teamfoto: Rob Slof van Fotostudio Ede

Business Club De Gelderse Kring had een jaar geleden haar leden voor een bijeenkomst in de Reehorst in Ede uitgenodigd. Om zoveel mogelijk leden te trekken, werd in de uitnodiging aangekondigd, dat er 50 ballonvaarten zouden worden verloot. De opkomst was bijzonder hoog. Na de ontvangst – de geplande ballonvaart kon vanwege de weersgesteldheid geen doorgang vinden- heb ik een alternatief programma in de vorm van mijn audiovisuele ballonpresentaties in de bioscoopzaal van de Reehorst vertoond. Er was maar een half uur voor uitgetrokken, toch door het laaiende enthousiasme heeft de vertoning bijna 2 uur geduurd.

Ook de laatste twijfelaars (hoogtevrees) gooiden hun bezwaren over boord. Aan het einde was een ieder in de mood en wilde heel graag één van de 50 ballonvaarten winnen. Na afloop van de presentaties begon de verloting. Elk lid had een envelop ontvangen en op een seintje van de voorzitter werden de enveloppen geopend. Toen bleek dat alle 130 leden een ballonvaart hadden gewonnen. Wat een vreugde en wat een enthousiasme. De geplande vaart in november jl. viel in het water en op 22 mei jl. werden de 130 leden met drie bussen naar Papendal vervoerd, waar 19 ballonteams hun van tevoren ingedeelde passagiers bij de opbouw gingen betrekken. Mees van Dijk had vanwege de gunstige windrichting Papendal als opstijglocatie gekozen. Door het rustige weer stonden alle ballons recht overeind en kon de overzichtsfoto gemaakt worden. Met een zwakke oosten wind voeren de ballons, waarvan 3 gesponsord waren (BDU, L`Orage en BDO) over Ede. Er is heel wat met de thuisblijvers gebeld

en er zijn ontelbare foto`s gemaakt. In de buurt van de A 30 hebben alle ballons een staande landing gemaakt en werden de passagiers in de adelstand verheven. Terug in de Reehorst werden de speciaal ontworpen luchtdoopcertificaten met de drie gesponsorde ballons uitgeschreven en overhandigd. Toen brandden de verhalen onder het genot van een drankje los. Elke passagier ontving van de plaatselijke fotozaak Studio Ede (Rob Sloof) ter herinnering een foto , terwijl ook alle piloten een groepsfoto ontvingen.

De fotozaak heeft een fotowedstrijd met mooie prijzen uitgeloofd. Heel Ede was zowel op moeder aarde als in de lucht in de ban van de ballonvaart. Deze belevenis zal de gemoederen nog heel lang bezighouden. Heel veel dank aan de voortreffelijke medewerking van de ballonteams van Aerostat Rotterdam, Troost Ballooning, Jarno Doornewaard, van Harten Ballonvaarten, Future Fun Ballooning, City Ballooning, Fred Kool en Ballonteam Wessel. De organisatie was in handen van Willem Assenbroek en Henri Spanjers van de Business Club De Gelderse Kring, Mees van Dijk en ondergetekende. Alle betrokkenen kunnen op een zeer geslaagde ballonvaart terugkijken. Het was een promotieavond voor de ballonvaart in optima forma. De ballonkoorts heeft diepe sporen achtergelaten.   Ben Bläss

22

Chinese zelfbouw

Tekst: Bennie Bos

Zeven Chinese vrienden hebben in TianJing City een special shape gebouwd in de vorm van een koe.
Een ballon van 20 meter hoog met een inhoud van 3000 m3. Het was de droom van één van de jongens,
hij was namelijk enkele jaren geleden getrouwd in een luchtballon en wilde graag zelf een eigen ballon. Zijn droom kwam uit. Samen met zijn vrienden heeft hij nu een ballonclub opgezet.







Bennie Bos

23

Smurf Euro Tour - Erlangen, Duitsland

Tekst en Foto's: Koen Audenaert

Twee dagen na onze thuiskomst uit Milaan was het alweer tijd om te vertrekken. Deze keer hadden we Erlangen als eindbestemming. Erlangen is een Duitse stad in de deelstaat Beieren, op ongeveer 650 km van Gent. Doordat we op de terugweg van Italië de aanhanger reeds hadden geparkeerd bij het hotel in Erlangen,

konden we vlot aan onze heenreis beginnen. Dit hield ons echter niet tegen om zeer vroeg te vertrekken, want door de voorspelde stakingen bij het openbaar vervoer zouden er die dag (20/05/2008) ellenlange files ontstaan op de Belgische autowegen… en die wilden we voor zijn. Vroeg uit bed was dus de boodschap voor een goede start van de vijfde actie met het Smurfenluchtschip. Na een erg vlotte rit (het vroege opstaan had dus toch zijn nut bewezen) kwamen we kort na de middag aan in onze schitterende verblijfplaats, een prachtig landhuis bovenop een heuvel met een fantastisch zicht over de vallei zou onze slaapplaats worden voor de komende 4 nachten. Na het inchecken, en na een snelle hap in het wereldberoemde restaurant met de gele M :-), hadden we een afspraak met onze contactpersoon ter plaatse. In onze voorbereidingen hadden we de mededeling gekregen dat er een

opstijgveld beschikbaar was en dat alle toestemmingen met de eigenaar geregeld waren. Nu enkel nog hopen dat het groot genoeg zou zijn. Ter plekke konden we onze ogen moeilijk geloven, een supergroot opstijgterrein met kortgemaaid gras, geen hoge obstakels in de buurt, een perfecte toegang… een

schitterend ‘luchtschipterrein’.  Het enige nadeel was dat het ruim 5 km ten noorden van de stad lag, en dat we met de voorspelde (relatief sterke en weinig afnemende) noordoostelijke wind misschien moeilijk terug zouden kunnen komen om daar ook te landen na het uitvoeren van de opdracht boven het stadscentrum. Hierdoor verkozen we om toch nog een aantal andere terreinen te zoeken. Ook deze hadden we snel gevonden. In zowat alle windrichtingen rondom Erlangen lagen terreinen die groot genoeg waren, en die we perfect konden gebruiken. Na een kort bezoek aan het centrum (om de doellocaties in de GPS te spijkeren) besloten we om terug richting ons hotel te gaan. We waren tenslotte zeer vroeg opgestaan, en onze eerste vlucht stond gepland op woensdagochtend. Het beloofde dus alweer een zeer korte nacht te worden… Woensdag 21 mei… Na een paar uurtjes

slapen waren we alweer paraat en onderweg richting het opstijgterrein. Na alles getest te hebben, keken we voor een laatste keer naar de meteovoorspellingen en naar de actuele radarbeelden. De grondwind was geen probleem, maar er was een dreigende neerslagzone die langzaam onze richting uitkwam. Om zeker te zijn,

namen we contact op met het nabij gelegen vliegveld van Nürnberg, waar de meteoroloog ons vertelde dat de neerslag tegen een hogedrukgebied opbotste, en daardoor een beetje ter plaatse bleef hangen. Een kort vluchtje moest dus wel kunnen, en daarom besloten we om alles te laten doorgaan. Zo vertrokken we rond 7 uur voor onze eerste vlucht boven Duits grondgebied. Boven het centrum aangekomen, zagen we dat de pers reeds ter plekke was om het luchtschip op foto te zetten. Na een paar rondjes boven het centrum merkten we dat de eerste druppels uit de lucht kwamen vallen, en besloten we onmiddellijk naar het dichtstbijzijnde landingsveld te varen. Onze zoektocht naar andere terreinen bewees dus zijn nut! Toen we weer op de grond stonden, begon het steeds harder te druppelen. In een recordtijd hebben we alles opgevouwen en ingepakt, zodat alles zonder al te

veel nattigheid weer veilig in de aanhanger opgeborgen zat. Donderdag 22 mei. Er stond enkel een avondvaart op het programma, maar het ‘comic-festival’ ging van start, en we hadden van de organisatie toegangskaarten gekregen om het te bezoeken. Het ideale moment dus om ons in deze (erg vreemde) wereld

te verdiepen. Helaas moesten we ons een beetje haasten, en hadden we niet de tijd om bij elke stand halt te houden. Omdat we nog veel werk hadden met de voorbereidingen besloten we reeds zeer vroeg naar het terrein te gaan. We hebben het luchtschip al vroeg uitgepakt, zodat het kon drogen onder een voorzichtige zon. Het was nog erg thermisch, dus ook wij genoten nog geruime tijd van de zon… op onze rug in het gras. Het bleef ook tegen opstijgtijd erg vlagerig, dus we besloten de hulp te vragen van een paar stoere Duitse mannen uit het publiek. Zonder problemen kwamen ze een handje helpen en vergemakkelijkten ze ons werk om het luchtschip stevig rechtop te krijgen. Enige tijd later was
G-PEYO alweer statig onderweg richting het centrum, om daar bewonderd te worden door de vele toeschouwers in de stad. Na een lange vaart met een 6-tal rondjes over de stad werd het alweer tijd

om naar de landingsplek te varen. Er stond nog steeds behoorlijk wat wind, dus het werd een sportieve touch-down die erg veel concentratie vereiste. De tweede geslaagde vaart boven Duits grondgebied zat erop. Erg leuk! Vrijdag 23 mei. In een schitterend park in de stad vond in de vooravond de prijsuitreiking aan

tekenaars en standhouders plaats. Het ideale moment dus om hen nog eens te verblijden met een bezoekje van bovenaf. Onder zeer rustige omstandigheden en een blauwe hemel maakten we onze derde vaart boven Erlangen. Eénmaal geland gaven we alle toeschouwers de mogelijkheid om het luchtschip van dichtbij te komen bewonderen. Na de vele leuke reacties van de mensen die op het landingsterrein waren samengekomen, konden we terug aan de slag. Een uurtje later waren we alweer gepakt en gezakt, en konden we met een zeer grote tevredenheid terugkijken op onze geslaagde opdracht in Duitsland. ’s Avonds genoten we van een lekker etentje en van de typisch Duitse ‘halve liters’ in een mooie trendy bar (met vaak even trendy klanten), en de opdrachtgever van De Smurfen stuurde ons een erg deugddoend sms’je om ons te bedanken voor het geleverde werk. Is er een leukere manier om deze

uitstap af te sluiten? Met deze geslaagde actie in Duitsland heeft het luchtschip nu 5 landen bezocht. In die 5 landen hebben we telkens het geluk gehad perfect te kunnen werken. Juni wordt een erg intensieve maand. Het luchtschip dient dan op te duiken boven een Belgische stad (die voorlopig geheim moet blijven), enkele dagen later in Noord-Spanje, de week erna in Hongarije, en eind juni in Polen.  De voorbereidingen zijn al volop aan de gang, en we houden jou via het Hot Air Magazine natuurlijk op de hoogte van onze ervaringen… Tot binnenkort!     Koen Audenaert

24

Nieuwe Pins

Tekst en Compilatie: Bennie Bos, Visuals: Balloonpins.eu

John Brons heeft ter gelegenheid van zijn tweede lustrum bij Marberts ballonvaarten in Enschede een paar unieke pins laten maken. Als onderwerp koos hij de trots van het team. Oons Kearlke en Oons Wiefke stonden model voor de pins die zo klein mogelijk moesten zijn. Balloonpins.eu bleek over de juiste contacten te beschikken om de gevraagde kwaliteit te kunnen leveren. Het resultaat is een setje pins met een uitstekende detailering en van hoge kwaliteit, slechts twaalf millimeter hoog. De pins zijn door hun formaat geschikt om op een jasje te dragen of om als dasspeld te gebruiken. Ook als oorknopjes doen ze het goed. De pins zijn bedoeld om tijdens ballonevenementen in binnen en buitenland te ruilen tegen pins van andere special shapes. John biedt de pins voor een leuk prijsje ook te koop aan. Interesse? Stuur John even een e-mailtje.
Bennie Bos

25

Zeppelin nummer 4 Airborne

Tekst: Bennie Bos, Foto's: Airship Ventures

Zeppelin NT nummer 4 is een feit. Op 21 mei heeft de D-LZNT haar eerste vaart over Friedrichshafen gemaakt. De bouwfase is ten einde, het testen kan beginnen. De deuren van de 120 meter lange hangar gingen open en daar stak de neus van nummer 4 voor het eerst sinds het begin van de bouw in maart 2007

naar buiten, een heel mooi moment. Robert Gritzbach, ingenieur bij Zeppelin: „Na het eerste prototype is dit het derde luchtschip in onze serieproductie. We hebben een aantal verbeteringen doorgevoerd. Het totale gewicht is naar beneden gebracht waardoor de lift is verhoogd. Ook is de levensduur van het frame verdubbeld. Ons mooiste luchtschip op dit moment. het is een zeer speciaal moment wanneer een nieuw luchtschip voor het eerst het daglicht ziet“. Deze Zeppelin is verkocht naar Amerika, aan het bedrijf Airship Ventures. Directeur Alex Hall verteld: „wat hebben we het afgelopen jaar een prachtig proces meegemaakt, het samenbouwen van het frame, het aanbouwen van de gondel, het vullen met helium, de eerste start van de motoren en nu de eerste vlucht“. De motoren werden één voor één gestart, het luchtschip kwam los van de mast en steeg bijna vertikaal op voor een vlucht

boven Lake Constance om de eerste testen uit te voeren. Fritz Günther draagt de titel „Zeppelin Flight Operations Manager“. Fritz is Zeppelin piloot van het eerste uur en kreeg de eer de testen uit te voeren.
"Dit is het derde luchtschip wat ik mag testen op haar maidenflight, ik ben trots op alle harde arbeid die is geleverd. Als piloot ben ik zeer geinterreseerd in de resultaten van de nieuwste technieken".

Ondertussen zijn 2 piloten van het Amerikaanse Airship Ventures geariveerd om te worden opgeleid tot luchtschip piloot op hun nieuwe schip. Onlangs kondigde Airship Ventures nog aan dat ze de financiering van deze Zeppellin ter hoogte van 8 miljoen dollar rond hadden. Het luchtschip zal in California hoofdzakelijk voor de passagiersmarkt worden ingezet. In eerste instantie met dit ene luchtschip maar de plannen liggen klaar voor meerdere.    Bennie Bos

26

"The Big Jump"

Tekst: Bennie Bos, Foto's: David Stobbe en Olivier Blanchet

En zo kwam er op een knullige manier een einde aan de droom van de 64-jarige Franse avonturier Michel Fournier. Na zijn laatste mislukte poging in 2003 is hij jaren bezig geweest met de voorbereidingen en had ondertussen al zijn bezittingen verkocht om het hele project te kunnen bekostigen. Mogelijk kun je het

verhaal nog voor de geest halen, maar laat me anders je geheugen even opfrissen. Michel Fournier wil met een helium ballon van bijna 100 meter hoogte opstijgen en naar de rand van de dampkring gaan. Hij zit met een drukpak in een cabine onder de ballon. Op 40 kilometer hoogte wil deze zeer ervaren parachutist uitstappen om aan zijn vrije val te beginnen, een val waarbij hij een snelheid van 1500 km/h kan bereiken en hij zelfs de geluidsbarrière zal doorbreken, Hij valt 1,68 keer sneller dan de snelheid van het geluid. Michel zal daarbij 4 records verbreken. De hoogste bemande vaart met een ballon, de hoogste parachutesprong, de langste vrije val en de snelste vrije val. Volgens Michel is er bij deze poging echter een nog veel hoger doel. Hij wil aantonen dat astronauten die in de ruimte verblijven en in de problemen komen, een mogelijkheid hebben om met een parachute naar de aarde terug te keren. Een gewone parachute zal dit niet overleven en direct scheuren. Het afremmen gaat in stappen met kleinere chutes totdat de “normale” chute gebruikt kan worden. De poging in 2003 mislukte omdat zijn ballon tijdens de inflate begon te scheuren. Eén troost, liever een scheur op de grond dan in de lucht. De nieuwe poging zal worden uitgevoerd in Canada omdat zijn thuisland Frankrijk geen toestemming wil geven. Op maandag 26 mei is het dan zover, project “Big Jump” kan beginnen.

Een groep van 50 mensen staat klaar in de Canadese provincie Saskatchewan op de startbaan van North Battleford airport. De ballon met een diameter van 124 meter wordt uitgelegd. Deze sterkere ballon is gemaakt in Rusland en heeft nu 3 lagen. De drukcabine wordt met een kraan op zijn plaats gezet. Michel zit

even later in de cabine om pure zuurstof in te ademen. Het drukpak wat Michel draagt kan kortstondig een temperatuur van 100 graden onder nul aan. Het wachten is nog even op de bewolking die voorbij drijft. Helaas trekt daarna de wind aan tot 20 km/h en wordt besloten een dag te wachten. Op de vraag van een verslaggever of Michel het springen van een dergelijke hoogte niet gevaarlijk vind, antwoord hij zeer gevat “it's not the fall that kills you, but the sudden stop at the end”. Michel is zeer duidelijk in zijn plannen. “This is my baby, my dream. I just want to realize my dream”. De volgende ochtend heel vroeg. Michel zit alweer in de geïsoleerde cabine die veel weg heeft van een telefooncel. Hij moet twee uur lang pure zuurstof inademen. De wolkenloze lucht is bezaaid met sterren. Wind is niet waarneembaar, een groot verschil met de vorige dag. Het vullen van de ballon

kan beginnen. Even na 04.00 uur gaan de kranen op de gastrailer open en stroomt het helium in de enveloppe. Het vullen gebeurt via een aantal tubes, een koker van polyethylene met een doorsnee van een meter. De top van de ballon komt langzaam omhoog. Een truck met een stalen roller op de ballon zal de ballon

langzaam laten stijgen zodat er niet ineens aan de kabels van de cabine gerukt wordt. Naarmate de ballon wordt gevuld, rijd de truck een stukje terug waardoor de ballon meer vrijheid krijgt. De burgermeester van Battleford was zeer optimistisch. Op het moment dat de ballon zo’n 35 meter hoogte had zei hij “dit zal ons op de kaart zetten”. Helaas had hij hier gelijk in, nog niet wetende wat er stond te gebeuren. Zo’n 40 kilometer verderop werd een kamp ingericht op de plaats waar de ongeveer berekende landing van Michel zou plaatsvinden. Hij heeft een speciale transponder in zijn pak en men heeft de beschikking over een helikopter zodat binnen enkele minuten hulp aanwezig is zodra Michel weer aan de grond is. Alle data van de sprong wordt verzameld voor onderzoek en er worden met speciale

camera’s videobeelden gemaakt. Op de drukcabine zit een camera zodat de afsprong gefilmd wordt en ook op zijn pak zit een kleine camera. Op 5.000 voet hoogte zal hij zijn parachute trekken . . . . . althans dat was het plan. Als de ballon omhoog komt, beginnen een aantal mensen te juichen, een stemming die heel snel

omslaat als ze tot hun verbijstering zien dat de ballon verder stijgt . . . . maar niet meer vast zit aan de cabine. De ballon gaat er zonder Michel vandoor. Wat is er aan de hand . . . De ballon is aan de cabine gekoppeld met zogenaamde explosieve koppelingen. Deze kunnen doormiddel van een elektrische schakeling worden ontkoppeld. Je ziet dit vaker bij dergelijke projecten, de Breitling Orbiter was er volgens mij ook mee uitgerust. Het doel hiervan is dat de piloot van de ballon in een noodsituatie waarbij de ballon weer naar de grond zou komen op het juiste moment de cabine kan ontkoppelen en niet meegesleurd kan worden door de ballon op de grond. Op de één of andere manier, men spreekt ook van statische elektriciteit, is één van de koppelingen los geknald. Of toen de rest van de koppelingen is geknapt door extreme druk of dat men bewust de rest heeft losgekoppeld is me nog niet duidelijk, maar ik denk zelf dat dit een bewuste keuze is geweest. De helikopter vond even later in een afgelegen veld de beschadigde ballon terug. Michel heeft op de persconferentie aangegeven op zoek te gaan naar geldschieters en in augustus terug te willen keren met 2 nieuwe ballonnen. Deze kosten 250.000 euro per stuk. Het vullen van 1 ballon met helium kost 15.000 euro en verder is er nog 40.000 euro nodig voor de overige kosten. “Het was alsof er met een hamer tegen mijn hoofd werd geslagen, maar opgeven zal ik niet”, aldus een zwaar teleurgestelde Fournier. Vanuit de hele wereld werd meegekeken met deze poging, ik geloof dat ik wel 50 nieuwsberichten heb doorgelezen. Tegenwoordig kun

je op bepaalde websites reageren op een nieuwsbericht. Op één van de site’s kwam een commentaar van een zekere Don: “gelukkig heeft hij het overleefd. Ik snap dat hij het wil proberen maar misschien is het nu wel tijd voor hem om met pensioen te gaan”. Hierop werd even later gereageerd door Don Cameron: “bovenstaand bericht kwam niet van mij, ik vind het érg jammer dat het mislukt is en hoop écht dat Michel niet op zal geven”. . . . Ik denk dat dit verhaal wel een vervolg krijgt. Bekijk de videobeelden.  Bennie Bos

27

Ongeluk in Luxor

Tekst: Herald Tribune

De politie van Luxor heeft bekend gemaakt dat op zaterdagochtend 31 mei zeven werknemers gewond zijn geraakt bij een brand in een opslagplaats van luchtballonnen. Deze ballonnen waren eigendom van het bedrijf Viking Travel wat passagiersvaarten uitvoert boven het gebied in Egypte. Het vuur is ontstaan toen de werknemers bezig waren met het vullen van de gastanks, een vonk zou een explosie hebben veroorzaakt. De politie heeft omwonenden geëvacueerd omdat er lange tijd explosies zijn geweest. De geschatte schade bedraagt meer dan 600.000 euro.    Herald Tribune

28

Balloonjump Teuge 2008

Tekst en Foto's: Bennie Bos

Het is 10 mei, ik rij samen met dochterlief in het donker over een smal boerenweggetje en ben op zoek naar het bordje “Vliegveld Teuge”. Ondanks het zeer vroege tijdstip is het verdacht druk op het platteland ten oosten van Apeldoorn. De parkeerplaats op het vliegveld is al bijna vol en overal lopen mensen met rugzakken

en helmen. Jawel, na 3 keer gecanceld kan vandaag eindelijk de grote balloonjump plaatsvinden. Het weer is opperbest, net als de stemming onder de deelnemers. Maar liefst 10 ballonnen zullen straks in het gras naast de startbaan opstijgen met aan boord 70 passagiers en . . . . 75 para’s. Dat zal even krap worden in het mandje bij de start. Voor parachutisten is springen uit een ballon geen allerdaagse bezigheid, sterker nog, de overgrote meerderheid heeft dit nog nooit gedaan en ziet er best wel een beetje tegenop. Het moet de ultieme kick voor deze jongens en meiden zijn want het schijnt dat je in een heel groot gat springt waarbij het de eerste seconden heel stil is omdat je aanvangsnelheid bij nul begint. Er zijn 2 ingangen voorzien in het gebouw van de Paraclub Teuge.

Eén voor de ballonpassagiers en één voor de parachutisten. Nienke en ik hadden geluk, er lag een polsbandje op ons te wachten dus wij mochten de ontwakende wereld van boven bekijken. De balloonjump is georganiseerd door de para's Jean Louis Becker en Edwin Tragter. Alle ballonnen zijn eigendom van mijn

sponsor A3 Ballon. In koninklijk defilé komen alle ballonwagens het vliegveld oprijden. In de grote hal geeft JL een briefing voor passagiers en springers waar alle punten van aandacht nog even worden doorgenomen. Er mag bijvoorbeeld niet worden gesprongen zonder toestemming van de piloot van de ballon. Uiteraard logisch want per jumper valt er gemiddeld zo’n 80 kilo ballast weg waarop de ballon zal reageren. Normaal springt men op vliegvelden en dan is de landingsplek vaak bekend. Vanuit een ballon is dat uiteraard anders, deze verplaatst zich in ongecontroleerde richting, dus men dient vanaf grote hoogte zelf een landingsplek te kiezen. Ook krijgt men nu te maken met de gevaren van hoogspanningsmasten. Het advies is om je achterover te laten vallen, maar zelfs een salto

vanaf de rand van de mand ligt binnen de mogelijkheden. Verder wordt de aandacht nog even gevestigd op het feit dat de para’s bij onbekenden op het land terecht zullen komen en ook daar zijn gedragscodes voor, net als bij ballonvaarders. Het wordt afgeraden een zogenaamde “swoop” landing te maken, het gevaar om

met je voet in een konijnenhol te blijven haken is te groot. Alle jumpers weten in welke ballon ze meevaren en noteren het telefoonnummer van de crew in de volgauto zodat deze ze onderweg weer kan oppikken. Van de 10 ballonnen zijn er maar liefst 8 van het A3 logo voorzien, dat gaat een mooi plaatje opleveren. Nienke en ik zijn ingedeeld bij de PH-AGT, een klein Cameronetje 415. Er waren afspraken gemaakt met de havenmeester dat niet iedereen op eigen houtje over de startbaan zou dwalen maar dat dit als complete groep zou gebeuren. Over de startbaan hangt een nevellaag van 2 meter hoogte en de opkomende zon is knaloranje. Een mooi moment van de dag. De plaatjes die deze combinatie opleveren zijn werkelijk schitterend. Cameramensen en journalisten van

onder andere SBS6 Hart van Nederland, NOS journaal en het Jeugdjournaal (foto boven) zijn al druk doende met fraaie openingsshots. Ondanks het feit dat het vandaag weer een hete dag zou worden ben ik erg blij dat ik op dit moment mijn rubber laarzen aan mijn voeten heb want het gras is ontzettend dauwnat. Een voorbereid mens heeft plezier voor 2, of heb ik dat spreekwoord zelf bedacht? De ballonnen liggen uit en de para’s steken met plezier een helpende hand toe om alle Nomex mondjes open te houden.

Ondertussen wordt ook nog even de nieuwste aanwinst van A3 Ballon, de PH-CRW gedoopt. Ik had de piloot van mijn ballon, Martijn de Vries, al even ingeseind dat ik op het allerlaatste moment aan boord zou springen omdat ik natuurlijk ook nog wat fraaie shots van de ballonnen wilde maken, zo prachtig mooi op een rijtje.

Hier en daar wordt nog even droog de afsprong geoefend. Crew Hendrik staat in zijn korte broek naast een mand en ik kan het niet laten om 1 haartje uit zijn wollen onderbeen te trekken. Man, wat kan die vent hard lopen, hij had me bijna te pakken. Toen ik eindelijk bij de mand kwam moest ik me er nog even tussen wurgen. Para’s aan boord nemen door hun rugzakje natuurlijk extra ruimte in. “Zo snel mogelijk dumpen die gasten” was m’n advies. Hoog boven ons cirkelde de heli van HeliFlights met cameramensen als een aasgier wachtend op zijn prooi. Rustig stijgen we op, veel wind is er niet.Vlak voor ons hangt de nieuwste ballon, wat is tie nog mooi strak van kleur. Zo naast elkaar zijn de verschillen met een oudere ballon duidelijk te zien.
De para’s hebben allemaal een hoogtemeter aan hun

pols met daarop een rood gebied tussen de 0 en 4000 voet. Daarboven, in het gele vlak, kan men veilig springen. Even verderop zie ik aan de vorm van een ballon dat de piloot bezig is met een sterke daling, dat betekent dat de para’s elk moment kunnen springen. Jelke heeft via de radio contact met de Heli en geeft de info door. Ik zie de mensen op de rand van de mand staan en . . . hup, 5 man eruit.

We zitten zo’n beetje op 5000 voet als de oudste deelnemer in ons mandje op de rand klimt en met een big smile boven zijn witte baardje achterover kukelt. Met een waanzinnige snelheid verdwijnt de man in de diepte en trekt vanaf ons oogpunt veel te laat zijn chute open. In totaal hebben we 9 springers aan boord en de

meesten springen in groepjes van 2. Bij elke jump schommelt onze mand. Dat ruimt wel lekker op zo en niet veel later hebben we alle ruimte en kan de broekriem weer een gaatje losser. Met ons uitgedunde gezelschap maken we nog een mooie relaxte vaart. Op de camping zijn nog maar 3 mensen wakker, ha, niet lang meer. “Goeiesmorgens, is er al koffie !!!!!”. Martijn pakt nog een stukje Veluwe mee, we varen nog even zeer strak over een andere ballon, waarna hij uiteindelijk ons mandje in een groot open veld naast een mooi rietgedekt huisje aan de grond zet. Enkele minuten later staat ook de andere ballon naast ons. De crew was onderweg, hij had net een aantal para’s ingeladen. Inpakken, opruimen, inladen en ondanks dat je enkel op je eerste ballonvaart wordt gedoopt, kreeg Nienke de halve

fles over haar blonde lokken. Ach, de gemiddelde student ruikt wel vaker naar alcohol, zullen we maar denken. De terugreis naar het vliegveld was bere-gezellig en in de kantine van de paraclub Teuge was er voor iedereen een gratis ontbijt, althans wat er van over was. Ik val in herhaling, maar het was wederom zo'n dag die het leven net even wéér een stukje leuker maakt. Mijn complete fotoserie kun je straks vinden achter de knop “Ballooning Pictures”. Met dank aan mijn sponsor A3 Ballon.   Bennie Bos

29

Tot Slot

Tekst: Bennie Bos, Foto: Rebecca

# De T-Rex dinosaurus special shape was al bevestigd voor de Friese Ballonfeesten in Joure, maar nu is ook bekend gemaakt dat deze special shape op de donderdag en vrijdag zal varen op de ballonfiesta in Hardenberg. In het geruchtencircuit hoorde ik dat deze angstaanjagende ballon ook nog op andere Nederlandse fiesta's zal verschijnen.
# Ik nodig je uit om nu de fotoreportages te gaan bekijken van de stunt van Jean Louis Becker en de Balloonjump 2008. Knop "Ballooning Pictures".
# Achter de knop "Ballooning Video" vind je naast de promotiefilm van het WK 2008 ook 2 schitterende antieke films uit de jaren 70 over ballonfirma Raven.
# Zo, nu eerst naar Den Haag, de reden daarvoor lees je in het volgende magazine. Groeten, Bennie. Altijd bereikbaar via info@hotair.nl