Uitgave 72 - Mei 2008 - Jaargang 6

1

Naar 6 kilometer hoogte

Tekst en Foto's: Henri van Bommel

Na een aantal jaren in de Alpen te hebben gevaren ontstond het idee om een keer een Alpencrossing te maken van Duitsland via Oostenrijk naar Italië. Dit soort vaarten worden op grotere hoogte uitgevoerd. Om deze vaart voor te bereiden besloot ik om eerst een trainingsvaart in mijn eigen bekende omgeving te maken.

Dit om het omgaan met de hoogte en alles wat daar bij komt kijken zoals vaartvoorbereiding, load-calculation, communicatie met verkeersleiding in klasse B luchtruim, lage temperatuur, lage luchtdruk en het gebruik van zuurstof een keer te ervaren.
Co Vendrig wilde ook al jaren een keer de hoogte in met een heteluchtballon dus hij ging mee. In november 2007 begon ik met het verkennen van de mogelijkheden bij de luchtverkeersleiding, in dit geval bij Dutchmill omdat mijn vaart in zuidoost Brabant zou starten. Na een schriftelijk verzoek met daarin de reden en alle details van de ballonvaart kreeg ik van Dutchmill uitstekende medewerking. Zij gaven mij advies voor wat betreft de verdere aanpak. Zo moest er ook toestemming komen van de luchtverkeersleidingen om ons heen waaronder Duitsland, de DFS Deutsche Flugsicherung special events, en Belgie Belgocontrol special activities

coördination cell. Belgie gaf geen toestemming om hun airways (klasse A) te kruisen wat betekend dat we noord van de lijn Maastricht Brussel moesten blijven. Omdat ik buiten de schiphol TMA’s zou blijven was toestemming van LVNL, luchtverkeersleiding Nederland,  in dit geval niet nodig. Dit zou uiteraard wel het

geval zijn als ik in schiphol CTA East zou gaan varen. Nadat alle afspraken duidelijk op papier stonden kreeg ik toestemming om de vaart voor te bereiden. Natuurlijk was de eis dat er o.a. een geschikte Mode-S transponder klasse-1 voor onze vaarhoogte boven 15000 voet aanwezig was en goed werkende VHF radio’s met back-up radio’s en batterijen. In ons geval hadden we een TRT800-H transponder en een Dittel FSG2T radio aan boord met 2 Icom A3’s als uitwijk. De uiteindelijke go/no-go zou ik pas op de dag van de vaart krijgen afhankelijk van mijn track en de drukte in het luchtruim. Vooral de Dusseldorf TMA en de route vanaf daar naar Amsterdam in noordwestelijke richting is erg druk. In de ochtend voorafgaand aan de vaart heb ik de gastanks gevuld met propaan van 15 graden Celsius en er 7,5 bar druk op gezet. Iets minder druk, 7 bar of zo, is waarschijnlijk nog beter voor een Schroeder FB6

brander. We bleken tijdens de vaart op vaarhoogte meer dan voldoende druk te hebben. Voor deze ballonvaart had ik speciaal een checklist samengesteld, met alle toeters en bellen, die voor en tijdens de vaart afgewerkt werd. Nadat telefonisch toestemming was gekregen van Eindhoven tower, Dutchmill en Langen-radar vertrokken we op 9 april 2008 om 15:10 uur vanaf een veld bij Vendrig Transport in Someren.

Onze ballon was de PH-BSD, de Berkvens ballon. De eerste transponder en radio checks met Eindhoven verliepen probleemloos en op 3000 voet schakelden we over op Dutchmill om verder te klimmen naar FL90, 9500 voet. Op dit niveau stond er weining wind. We checkten nogmaals alles top-down zoals de enveloppe ,

brander, waakvlammen, zuurstof  (beide personen aan boord hadden een persoonlijke 5 liter zuurstof voorziening), back-up zuurstof, transponder check met squak code 4560, radio check van de 2 radio’s met Dutchmill en de 3e radio met de crew. Alles functioneerde zoals het hoorde en ik deed het verzoek aan de verkeersleider om te klimmen naar FL180. Dit werd meteen toegestaan en 15 minuten later riep Dutchmill ons op dat we flight level 180 hadden bereikt. In de buurt van Venray kregen we de opdracht om Langen-radar op 128.50 op te roepen. Langen kwam meteen terug met “radar contact, cleared to proceed”. We hadden inmiddels een perfecte drift van 060 graden met 120 kilometer per uur. Met deze track passeerden we het Ruhr-gebied aan de noordzijde. We kregen toestemming om op FL200, 20.500 boven zeeniveau, te gaan varen dus dit werd onze kruishoogte. We waren goed

gekleed en ondanks de lage buiten temperatuur van min 28 graden Celsius voelde het met wat zonneschijn lekker aan. In de mand was de gemeten temperatuur overigens niet lager dan min 11 graden. Het verkeer was vrij druk in het gebied tussen Amsterdam en Dusseldorf en we hoorden de air traffic controller regelmatig

vliegtuigen oproepen met “sharp lookout, hotair balloon at FL200”. We hoorden piloten antwoorden dat ze ons in zicht hadden terwijl we hun motoren op enige afstand hoorden gieren. Gelukkig had ik een potlood om notities te maken want schrijven met een pen werkte niet meer i.v.m. de lage luchtdruk en temperatuur. De brander bleef redelijk goed functioneren ook al had hij duidelijk wel wat moeite met deze hoogte. De vlam stortte steeds na een seconde of zo in, mogelijk door het zuurstof tekort. Daarom wisselde ik steeds van brander, in plaats van een langere stoot met 1 brander, en daarmee kon ik de ballon prima op hoogte houden. Op de vraag van de airtraffic controller of ik naar FL220 wilde ging ik dus maar niet in, omdat ik wilde voorkomen dat de branders uit zouden vallen, en we hielden het bij onze 20500 voet boven zeeniveau.  Bremen Radar werd nog even gecontacteerd voordat ik ter hoogte

van Osnabruck, na twee en een half uur te hebben gevaren, verzocht om de daling in te zetten. Deze werd in stappen toegestaan. Bij 15000 voet functioneerden de branders weer 100% normaal. We gingen we in de remmen, de snelheid liep terug van 65 naar 8 knopen. Even later draaiden we 180 graden van een

noordoostelijke richting naar zuidwest met 15 knopen. Op 10000 voet hebben we de zuurstofmaskers weer afgezet en was alles weer zoals we gewend zijn. Na een laatste contact met Munster Tower zijn we uiteindelijk na zo’n 3 uur in een mooi weiland met 6 knopen geland. De crew, Theo, Thieu en Jozef, had prima hun best gedaan maar kon ons uiteraard niet bijhouden. Ze reden wel prima in de juiste richting echter wij lagen 60 km voor. We hadden de 2e helft van de vaart geen radiocontact meer met hun omdat de afstand te groot was geworden voor een Icom A3. Doormiddel van telefonisch contact gaven we onze coördinaten door waar we ware geland en drie kwartier later waren ze ter plaatse nadat wij de ballon ingepakt hadden. Op de hoek van het veld lag een mooi café-restaurant waar we nog een paar potten Duits bier hebben gedronken. Na 4 uur in de auto kwamen we

rond middernacht thuis aan en was alles volgens het boekje gegaan. Voor deze ballonvaart had ik 6 tanks van 60 liter aan boord waarvan er 4 met stikstof op 7,5 bar druk waren gezet. Met de mastertanks, die niet op druk stonden, zijn we gestart en hebben deze tot 30% leeg gevaren tijdens de klim.

Daarna hebben we op de tanks met stikstof gevaren. De gasdruk was prima, zelfs aan de hoge kant. Ik had een minimum/maximum thermometer in de tanktas. De minimum gemeten temperatuur bedroeg min 11ºC

terwijl de buiten temperatuur 28ºC was. De vaarttijd was 170 minuten en we verbruikten 170 liter gas, 1 liter per minuut ofwel 1 tank per uur. De enveloppe temperatuur van onze PH-BSD, een Schroeder van 3600 m3, op 20500 hoogte was 92ºC bij levelvaart. We legden in 2 uur en 50 minuten 200 km af waarvan anderhalf uur op FL200 wat bij 995mb gronddruk 20500 voet, 6250 meter,  boven zeeniveau was. We hadden 3 zuurstof flessen van 5 liter aan boord. Uit twee van deze flessen verbruikten we ongeveer de helft en de back-up werd niet gebruikt. Op 20000 voet stelden we 5 liter per minuut free flow zuurstof in omdat dit het best voelde. Waarschijnlijk is iets minder, zo’n 4 liter per minuut, ook voldoende op die hoogte. Bij navraag bij de verkeerleidingen bleek dat zij ons, met de TRT800-H en schotel antenne, continu op hun radar hadden kunnen volgen. Onze vaart werd mogelijk gemaakt door medewerking van

vele partijen. Met dank aan onze volgploeg die een vrije middag opofferde, de meteorologen van het KNMI voor de uitstekende voorspelling en de luchtverkeersleidingen van Dutchmill en Langen die hun volledige medewerking verleenden.    Henri van Bommel

2

Gasballonnen op het strand

Tekst: Bennie Bos en Dick Brieer, Foto's: collectie Fam. ter Maat

In het magazine van vorige maand liet ik een foto zien van een aantal gasballonnen op het strand met de vraag of iemand hier iets over kon vertellen. Er kwam al zeer spoedig reactie binnen. De foto hiernaast kreeg ik ook van de familie ter Maat. 
Dick Brieer meldde zich en vertelde dat hij toen zelfs aanwezig was geweest: "Ik zag die mooie foto in Hot Air, en dacht, ik zal gelijk reageren. Ik was er namelijk zelf bij als ballonmeester van de PH-HBC
The Don. (rechts op de kleurenfoto). Het was een lange afstand wedstrijd vanaf het strand van Scheveningen tegenover het Kurhaus (in het kader van de opening van het Kurhaus). Er waren volgens mij 5 of 6 ballons. Frederic en Marian Demenint waren piloot en co-piloot van The Don. De landing was bij Zundert. Verder was Albert van den Bemden aanwezig met zijn ballon, maar helaas kon hij niet opstijgen in verband met geknapte kabels door de

harde zeewind. Ook was er de "Lodenfrei", een Duitse ballon. De foto in het vorige magazine (kleuren foto) is waarschijnlijk gemaakt vanuit de ballon "D-Sandeman" van Frans Verbunt. Het was op 16 juni 1979. In 1978 is er ook vanaf het strand opgestegen". De zwart wit foto (is 1 foto) is dan uit een andere ballon gemaakt want daarop is de "D-Sandeman" nog te zien (de hoogste ballon).    Bennie Bos en Dick Brieer

3

Donatie aan Nationaal Monument Kamp Vught

Tekst en Foto: Het Klaverblad

Voorzitter Henk Spoor van de Stichting Bosch Ballon Gezelschap heeft onlangs een donatie van 500 euro geschonken aan Nationaal Monument Kamp Vught. Directeur Jeroen van den Eijnde was blij verrast met de spontane gift.
De stichting verkoos het herinneringscentrum als één van de vier instellingen die dit jaar de winst, afkomstig van de organisatie van ballonvaarten, ontvangt. De winst wordt jaarlijks aan goede doelen besteed. Tevens krijgen enkele dierenasiels structurele steun. In 1983 begon de stichting met één ballon, inmiddels zijn het er vijf.    Het Klaverblad

4

Ballonnetje oplaten in Finland

Tekst en Foto's: Danny Altena

Een tiental jaar geleden dacht ik er over om met de 4WD travel club mee naar de Noordkaap te trekken. Het is me toen niet gelukt vanwege enkele kleine technische problemen zoals de aanschaf van de noodzakelijke radio en het vinden van een even gek persoon als ik die het zag zitten om samen de hele trip af te werken.

Dat plan was dus al lang onderaan in een heel koude diepvriezer beland, nog kouder dan de koudste nachten in Finland, en dat blijkt wel heel koud te zijn. Tot er plots rond 15 december een heel snelle dooi kwam. De vraag kwam via Danny Bertels Ballooning: “Heb je geen zin om 14 dagen naar Lapland te gaan in februari? We gaan daarginds een ballonnetje oplaten! Maar, we moeten morgen al weten of je mee kan of niet, en er zijn maar 4 plaatsen.” Enkele telefoontjes en afspraken met collega’s op het werk later waren alle broodnodige vakantiedagen geregeld. Ik had dus maar een uurtje nodig gehad om toe te happen. Nadien kwamen dan de twijfels: waar ben ik aan begonnen? Welke kledij en beschermingsmiddelen heb je hiervoor nodig, hoe rij je daar naar toe, enz. Kledij was niet zo moeilijk, we gingen van gewone skikleding uit en ginder lagen speciale winteroveralls, schoenen, handschoenen en

sneeuwschoenen op ons te wachten. De route was een ander verhaal, Lapland ligt namelijk niet naast de deur. Via routeplanners vonden we al snel enkele routes die ons leerden dat de tocht ongeveer 2800 km zou zijn. Iedereen waarvan we dachten dat hij hiermee enige ervaring had, werd natuurlijk ook gemaild. Zo duik je

ook in je stapel met oude nummers van 4WD & SUV Magazine op zoek naar verslagen van hun reizen naar de Noordkaap. De route liep vlot en afwisselend namen Glenn, Paul (onze ballontechnicus), mezelf en Krisje (onze pilote) het stuur. Het toeval wil dat Krisje juist voorbij Stockholm het stuur overnam en niet veel later begon het plots te sneeuwen. De rijomstandigheden werden echt snel slechter en we waren dan ook heel gelukkig dat we de 4x4 van de Sprinter konden inschakelen. Dit zorgde er voor dat de wagen met aanhanger veel stabieler op de weg lag. Met een stralende zonsopgang staken we de Zweeds-Finse grens over. Na een bijna onafgebroken rit van 2850 km en een effectieve rijtijd van bijna 39 uur kwamen we uiteindelijk in Levi aan. Nu konden we gaan genieten van de sneeuwpracht vanuit onze blokhut, met warme voetjes door de aangename vloerverwarming. Die nacht gingen we naar bed met

een buitentemperatuur van -15 °C. Dat leek ons al redelijk frisjes te zijn. Groot was dan ook onze verwondering toen we de volgende morgen mochten vaststellen dat de temperatuur gedaald was tot een vlotte -26 °C. Gelukkig hing er een thermometer aan de buitenkant van het keukenraam, zodat we zonder

verrassing naar buiten konden gaan. De aanhangwagen met het ballonmateriaal had het meest te lijden gehad van de tocht door sneeuw en ijs naar Lapland en deze koude eerste nacht. Bij een eerste test van de branders bleek dat het gas door de extreme koude veel te weinig druk had. We moesten er dus voor kunnen zorgen dat het materiaal warmer kon overnachten. Ondertussen hadden we ook al een plaatselijk manusje van alles leren kennen. Hij kon werkelijk alles regelen voor ons (later bleek dat hij de manager was van het plaatselijke toerismekantoor). Een warme overnachtingplaats voor de aanhanger was snel door hem gevonden. In deze garage konden we het hele blok ijs die voor aan de aanhanger hing, zelfs afspoelen met warm water. Bij het betreden van deze garage hadden we al onmiddellijk gemerkt dat er ook twee auto’s stonden die afgedekt waren met

een rode autohoes met de tekst “Quattro GMBH” en het logo van Audi op de voorzijde. De wagens behoren toe aan Keke Rosberg, de voormalig F1-piloot. Hij heeft net zoals enkele van zijn huidige F1-collega’s ook een blokhut in deze streek, en de wagens blijven in deze warme stalling staan tot hij ze eens wil gebruiken. Het

grootste probleem voor deze auto’s was blijkbaar het vinden van aangepast winterschoeisel, met de nodige spijkers er in natuurlijk. En effectief, bij nader onderzoek bleek één van de twee auto’s over enorme winterbanden te beschikken met joekels van spijkers er in. Dat terzijde, onze aanhanger was ondertussen al ontdooid, mooi opgedroogd en klaar voor gebruik. Door de snelle trip waren we al ter plaatse voor het ballonfestival echt begon. Hierdoor hadden we dus al een eerste, zij het minder geslaagde, test van het materiaal kunnen doen. De warmere opslagplaats en enkele technische aanpassingen aan het materiaal moesten voldoende zijn om te kunnen ballonvaren in deze omstandigheden die voor ons helemaal nieuw waren. We waren natuurlijk ook in de mogelijkheid om de omgeving al eens te verkennen met de Sprinter. Hierbij zochten we naar mogelijke landingsplaatsen wat tussen de uitgestrekte bossen daarginds toch

niet zo eenvoudig was. De 4x4 kwam ons goed van pas, en we gingen zelfs zo ver dat we het ijs van een rivier te voet op gingen om te testen of het wel een landing kon doorstaan. Hierover bleken we snel de nodige twijfels te hebben, wat later door de plaatselijke piloten bevestigd werd. Het materiaal was klaar, wij

waren klaar en dan kon het ballonfestival op donderdag beginnen. Het begon al met een valse noot. Donderdag en vrijdag bleef iedereen aan de grond, slechte weersomstandigheden om te varen met een hete luchtballon. Niet getreurd echter, een tocht met een slede en de beroemde huskyhonden of de sneeuwscooters hield ons nog wel bezig. Zaterdag was het eindelijk zover. Schitterend vaarweer en de ballons verzamelden aan de voet van de Levi-berg om een verkenningsvaart over de berg te maken. Eén voor één gingen de ballons de lucht in, en de passagiers konden genieten van een prachtig uitzicht. Tijdens onze verkenning hadden we ook al gemerkt dat het niet zo eenvoudig zou zijn om het materiaal weer op te laden wanneer de ballon in een sneeuwvlakte zou landen. Chris keek een beetje naar de plaatselijke piloten en nam enkele malen de juiste beslissing om hoger of lager te gaan varen

omdat de windrichting op verschillende hoogtes toch wel veel afweek. Zij landde kort onder de top van de Levi-berg, terwijl ik net met de Sprinter aankwam op de parkeerplaats die een honderdtal meter lager lag. We hadden al ondervonden dat de Finnen een heel vriendelijk volkje zijn, en dat werd nogmaals bevestigd. Ik had

de wagen amper geparkeerd, toen er al een sneeuwscooter stopte met de vraag of hij kon helpen. Natuurlijk, onze slede er aan gepikt en ik achterop naar boven tot bij de ballon. Na het inpakken werd de ballon op de slede gezet en ging ik achterop mee terug tot op de parkeerplaats. De sneeuwscooter ging met de slede snel terug naar boven om de mand te gaan halen. Omdat de weg nu geëffend was, konden we zelf te voet met de slede en de mand alles naar beneden brengen. Piloot en passagiers waren dolgelukkig met een schitterende vaart. Zondag wederom slecht weer omdat er te veel wind stond. Maandag was de wind helemaal gedraaid, zodat er van 30 km ver vertrokken kon worden voor een vaart tot aan de berg. Er werd opgestegen op het ijs van een meer, en enkele ballonnen stonden zelfs tussen enkele huisjes aan de rand van het meer. Gedurende die vlucht van bijna

30 kilometer zijn we niet éénmaal een weg overgestoken. We vlogen over bossen, bevroren moerassen, elanden en bossen. Weer lukte het ons om een goede landingsplaats te vinden. Juist naast de enige weg was een open terrein dat gebruikt werd om afgegraven grond op te storten. We slaagden er in om daar te landen, en ons zo weer het vele werk te besparen van de retrieve van het materiaal vanuit een terrein waar meer dan een halve meter sneeuw op ligt. De auto kon eenvoudig dichtbij rijden zodat inpakken en inladen ditmaal

zelfs nog eenvoudiger was. Eén enkele ballon was zover in niemandsland geland, dat men hem pas de volgende dag kon ophalen. Dinsdag kon er weer niet gevaren worden, wat voor ons het einde betekende van de ballonmeeting. Alles klaar gemaakt voor de terugreis, die ’s avonds om 21 uur begon. Nu was het geluk met ons, en kregen we niet te maken met moeilijke weersomstandigheden. Je wordt wel een beetje ontmoedigd wanneer je terug op de “autoweg” E4 komt. Je ziet dat je bij oprit 195 er op komt, en van de heenreis weet je dat je deze weg moet volgen tot afrit 65. We hadden ook een Tomtom om de route aan te duiden. Die gaf ons soms wel goede moed, na een situatie uitgevoerd te hebben gaf hij bijvoorbeeld aan dat we bij de volgende rontonde rechtdoor moesten rijden, maar dan wel na 391 Km. Door weer continu af te wisselen van bestuurder slaagden we er in om de afstand nu

af te leggen in iets minder dan 37 uur. Gelukkig heb je wat ruimte in een Sprinter, want in een gewone auto zou je al snel de gevolgen van de beperkte ruimte voelen. Terug thuis weten we dat we een ongelooflijke wintervakantie achter de rug hebben. We hebben ons fantastisch geamuseerd en dingen gedaan die we enkele maanden geleden nog voor onmogelijk gehouden hadden. Als ballonvakantie was het natuurlijk maar middelmatig. Al weten we meer dan wie ook dat we met een hete luchtballon helemaal afhankelijk zijn van het weer, en wat dat betreft waren we de laatste jaren wel wat verwend tijdens onze wintervaarten in de Oostenrijkse Alpen.   Danny Altena

5

Nieuwe Ballonnen

Note: het genoemde land is het land van registratie !!!

Een tijdje geleden bezochten we Gefa Flug, de bouwer van deze prachtige apparaten. Dit heteluchtschip
lag toen nog bij de naaister en konden we enkel op de vloer aanschouwen. De gondel had toen net zijn
kleurtje gekregen en moest nog voorzien worden van alle apparatuur. Het resultaat is prachtig, serienummer
48 voor een klant in Rusland. Inmiddels varen deze luchtschepen van het type AS 105 GD over de hele wereld.

2 nieuwe ballonnen voor Wind Passenger uit Portugal. Links een Kubicek BB20GP, een wedstrijdballon.
De grote ballon is de grootste ballon in Portugal op dit moment, een Kubicek BB85Z.

Deze Schroeder 22/24 zal eind Juli klaar zijn. Het wordt de nieuwe ballon voor Koen De Jonghe van
Flying Comics uit België. Het is een ontwerp van Leo Ersfeld, de verkoopsverantwoordelijke van Schroeder.
De ballon krijgt het kenteken OO-BKM. Koen noemt het zijn nieuwe "testbeeld" ballon.

Deze schitterende ballon komt eind Mei in ons land
aan en zal de vloot van Ballooning Company vof versterken. Een Cameron Z-150 PH-YNC

De nieuwe ballon van Hans van Hoesel is inmiddels
geleverd en ingeschreven, je zag hierboven al de foto. Een Cameron O-120 met kenteken PH-NBB

6

Ultra Magic "Powerplus Maxi"

Tekst en bewerking: Bennie Bos, Foto's en tekening: Ultra Magic

De Spaanse firma Ultra Magic heeft weer een nieuwe brander op de markt gebracht onder de naam “Powerplus Maxi”. De tweede in deze nieuwe reeks. De brander is groter dan de eerste “Powerplus” en is ontworpen door de bekende ballonvaarder en uitvinder Paolo Bonanno uit Italië en gezamenlijk met Ultra Magic verder ontwikkeld. De brander is geschikt voor ballonnen tot grootte 300.

De brander schijnt bijzonder krachtig te zijn en heeft een extra stap in zijn bediening. Zie ook de tekening. Bij het verder indrukken van de hendel, wordt de “Plus” functie ingeschakeld. Neem voor meer info even contact op met je UM dealer. Hij kan je er uiteraard alles over vertellen. Deze “Powerplus Maxi Double” brander is speciaal ontwikkeld met de commerciële ballonvaarders in gedachten en is inmiddels leverbaar. Ultra Magic noemt het “Wereld’s meest krachtige brander”.      Bennie Bos

7

Priester bij recordpoging verongelukt ?

Tekst: Bennie Bos

Hulpdiensten in het zuiden van Brazilië zoeken nog steeds naar de katholieke priester Adelir Antonio di Carli.
De 42-jarige di Carli is een ervaren parachutist. Hij vulde 1000 ballonnen met helium, hees zichzelf in een survivalpak, ging in zijn opblaasbare stoel zitten, en steeg op. Zijn plan was om 20 uur in de lucht te blijven om aandacht te vestigen en geld in te zamelen voor de zielzorg onder vrachtwagenchauffeurs. Di Carli wilde over zee varen. 8 uur later melde hij zich dat de wind was gedraaid en hij hoogte aan het verliezen was. Hulptroepen vonden later honderden ballonnen in de oceaan bij Florianopolis. Het ergste wordt gevreesd. Reddingswerker Johnny Coelho ziet het nog wat positiever, hij schat dat Di Carli een overlevingskans heeft van tachtig procent. Di Carli zou eten genoeg bij zich hebben voor vijf dagen. Mogelijk dobbert hij nog heerlijk rond op zijn opblaasbare stoel, wachtend op de helikopter. 
Bennie Bos       Kijk ook even naar het nieuwsbericht.

8

Chinese ballonnen

Tekst en bewerking: Bennie Bos, Foto's: Airdriven

Dat de Chinezen ook op ballongebied niet stil zitten, bewijzen deze foto's. Het bedrijf Airdriven uit Peking maakt al enkele jaren heteluchtballonnen, manden en zelfs luchtschepen. Onlangs hoorde ik de prijs van een complete set. De Airdriven RQ8-1 ballon met een inhoud van 3000 kuub zou samen met een mand en brander 8800 euro kosten. Het maximale wat men nu bouwt is een 6000 M3 en ook zegt men special shapes te kunnen bouwen. Kijk ook even op de website.     Bennie Bos

9

Nieuwe websites

Tekst: Bennie Bos

Stijn de Wulf wil graag zijn vernieuwde website laten zien, van het Belgian Modelballooning Team.
 
 
 
     
Tom Buekers uit België heeft een nieuwe website
en ook deze gaat over modelballonnen.

  
  
 

Sven de Ballonfan heeft ook een eigen website.
Sven heeft al 1 keer meegevaren en bezoekt ook diverse evenementen.

10

Ballonfeest op Soester Eng

Tekst: De Gooi- en Eemlander, Foto's: Studio Kastermans

Evenemententerrein de Eng is een weekje hét centrum van Soest. Zaterdag begon het Oranjefeest voor een grote groep Soester ondernemers al vroeg met een ballonvaart. Zenuwen gierden door de kelen, want voor velen was dit hun luchtdoop. "Fantástisch. We zagen zelfs een stukje zonsondergang in de Noordzee. De vijf ballonnen bleven aardig bij elkaar in de buurt. Joep, dan schoot er weer eentje omhoog. Floep, gingen wij naar beneden", zegt Dorrestein. Hoog dus wel, maar ver ging het niet. "We besloten voor het Eemmeer te landen, handiger met ophalen." De Eng is geknipt als opstijgplek. Ondernemend Soest ziet wel wat in een jaarlijkse evenement. "Net zo groot als in Barneveld, waarom niet?" Met de duurbetaalde vlucht is de basis gelegd voor een mooi bedrag aan goede doel KidsRights, dat opkomt voor onschuldige kinderen in een Thaise gevangenis.   De Gooi- en Eemlander

11

Nieuwe voorzitter LHV

Tekst: LHV, Foto: Ben Bläss

Tijdens de voorjaarsdag van de Luchtvaart Historische Vereniging in Den Haag heeft Nini Boesman (foto) na 32 jaar voorzitterschap de voorzittershamer overgedragen aan Ben Bläss uit Barneveld. Nini Boesman, die binnenkort haar 90e verjaardag hoopt te vieren, werd voor haar verdienste benoemd tot erevoorzitter van de vereniging. De Luchtvaart Historische Vereniging werd op 1 november 1945 opgericht door drs. J. Boesman. Na zijn dood in 1976 heeft zijn echtgenote het voorzitterschap met verve bekleed. Ben Bläss is in het 62 jarige bestaan van de vereniging pas de derde voorzitter. De vereniging houdt twee keer per jaar een speciale bijeenkomst voor haar leden. In het lidmaatschap is begrepen: het ontvangen van het orgaan LUCHTPOST HISTORIE met uitgebreide informatie aangaande hetelucht- en gasballon gebeurtenissen alsmede een overzicht van de belangrijkste nationale en internationale ballonevenementen. De mogelijkheid om persoonlijk
of schriftelijk aan veilingen (verkoop bij opbod) van historische boeken, ballon- en luchtpost deel te nemen. Service van abonnement op de ballonpost vaarten van de Haagsche Ballon Club. Bezoek aan

tentoonstellingen. Deelname aan causerieën, voorlichting en filmreportages. De vereniging biedt haar leden bovendien aan: ballonpost brieven, postzegels met ballonafbeeldingen, vignetten met ballons, ballonboeken en- souvenirs en luchtvaart historische documenten. Nadere informatie verstrekt gaarne de secretaris van de Luchtvaart Historische Vereniging, de heer G.M. Lazàrom, tel. 070 3234410.    LHV

12

Logo World Air Games 2009

Tekst en Logo: FAI

Met trots presenteren we het nieuwe logo van de World Air Games 2009 welke onlangs officieel is bekend gemaakt op de ceremonie in Turijn.
De maker van het logo is geïnspireerd door "Mole Antonelliana", het bekendste en meest in het oog springende gebouw in Turijn.
De vier elementen in het logo kunnen ook worden geïnterpreteerd als vier vleugels die het luchtruim kiezen. De officiële World Air Games website is vanaf nu ook in het Engels beschikbaar.
    
FAI

13

Cappadocië, engelachtig mooi!

Tekst: Inna Eggink, Foto's: Fedora00

Denkend aan Turkije zie ik brede stranden met traag kabbelende golven. Rijen parasols staan eindeloos geduldig als hoge pluimen in het zand en in de geweldige ruimte genieten verstilde toeristen van de stralende zon. Zo ervaren de meeste Nederlandse gasten het bekende, toeristische Turkije (vrij naar H. Marsman).

Totdat je in een hete luchtballon boven Cappadocië hebt gevlogen. De beelden van het sprookjeslandschap zullen bij iedereen denkend aan Turkije voor eeuwig een glimlach blijven ontlokken. In de vroege ochtend worden we uit ons bed gebeld. Het weer is goed, de tocht kan beginnen. Met een beetje angst in het lijf klimmen we in de grote mand voor het spektakel. Met een flinke vaart schieten we omhoog om na tien minuten al op een hoogte beland te zijn van zo'n 2400 meter. Ik staar wat ijzig voor me uit. Onze ballonpiloot straalt echter zo veel rust uit dat mijn hartslag weer een normaal ritme aanneemt en ik zelfs over de rand naar beneden durf te kijken. Het uitzicht is adembenemend. Door de grote hoogte krijgen we een indruk van de uitgestrektheid van het landschap. Het dunne laagje sneeuw dat als een suikerlaagje op de bergen ligt, maakt het sprookjesbeeld compleet. Zou de maan er

zo uitzien? Het zou me niet verbazen. Het is praktisch windstil. Langzaam laat onze piloot de ballon wat zakken. Heeft hij wel in de gaten dat we angstwekkend dicht langs de overigens door verschillende mineralen

prachtig gekleurde rotsen varen? "Kijk, daar loopt een vos, achter die rots", wijst hij. Hij weet klaarblijkelijk precies wat hij doet. Steeds toont hij ons een andere rotsformatie. Iets hoger, dan weer omlaag. Na ruim een uur biedt de piloot ons een laatste helikopterblik over de fantastische formaties die inmiddels volop in de zon liggen. Her en der zijn andere ballonnen al geland. Nog even, en dan is het voor ons ook afgelopen. Maar niet nadat onze luchtkunstenaar een ongeëvenaard staaltje van ballonvaart heeft laten zien. Tot onze grote verbazing zet hij de mand midden op een weg neer, om de ballon vervolgens al hippend naar een weilandje te manoeuvreren. Maar dat is nog niet zijn laatste kunstje. Zelfs de steeds maar kakelende Koreaanse meiden, die met ons mee zijn gevlogen, vallen even stil. Met oneindige precisie zet onze piloot de mand met ons er nog steeds in op de trailer

achter de auto. Dat scheelt weer tillen. Natuurlijk is er na afloop de bekende champagne om onze luchtdoop in een ballon te vieren. We toosten en kijken nog eens tevreden rond. Wat een fantastische tocht.
Een absolute aanrader.   Inna Eggink

14

Jump van 40 kilometer uit ballon

Tekst: NOS, Foto: Le Grand Saut

Een oud-militair uit het Franse leger wil volgende maand een recordsprong maken waarbij hij de geluidsbarrière doorbreekt. Hij wil vanaf een hoogte van veertig kilometer uit een luchtballon springen. De parachutist is de 64-jarige Michel Fournier. Hij wil vier wereldrecords vestigen: de snelste vrije val met ongeveer 1500 kilometer per uur, de langste vrije val, de hoogste afsprong en de hoogste vlucht van een mens in een ballon. Fournier doet zijn poging volgende maand boven Canada. Hij springt in een speciaal ontwikkeld pak uit een capsule die hangt aan een luchtballon die met helium is gevuld. Fournier werkt al jaren aan het project, dat The Big Jump heet en zo'n tien miljoen euro kost. In 2003 en 2006 deed hij al pogingen, maar die strandden doordat de heliumballon scheurde. Het vorige record staat op naam van Joe Kittinger. Hij maakte in 1960 een sprong van een hoogte van 31,3 kilometer. NOS

15

Trapeze-act onder ballon

Tekst: Bennie Bos

Trapeze artieste Pipi-Ayesha Evans zoekt het graag hogerop en dan geldt, hoe hoger hoe beter. De Australische piloot Rick Walczak kon haar daarbij van dienst zijn door een plekje onder zijn mand aan te bieden. Pipi vertoonde haar kunsten op het Wairarapa Balloon Fiesta toen ze op een hoogte van maar liefst 300 meter haar trapeze act deed. Op de vraag waar ze aan dacht toen ze daar zo eenzaam hing, "ik genoot van het uitzicht". Pipi bekende vooraf redelijk last te hebben van de zenuwen maar die werden eerder veroorzaakt door de aanwezige pers dan door de hoogte. De foto is gemaakt bij de eerste testen.
  
  
     
Bennie Bos

16

Focus-wtv ballonhappening, Waregem

Tekst: Focus-wtv, Foto's: Benny Pouleyn en Johan de Jong

Op 26 & 27 april genoten opnieuw duizenden mensen van het evenement Waregem Kinderstad & de focus-wtv ballonhappening. Op zaterdagavond gingen omstreeks 18.30 uur meer dan 60 luchtballonnen de lucht in onder perfecte klimatologische omstandigheden. Nadat de luchtballonnen de hemel hadden opgekleurd, werd het talrijk opgekomen publiek extra verwend met een gesmaakt optreden van de Romeo’s, een vuurspektakel en een groots vuurwerk. Op zondagnamiddag waren de kinderen aan de macht op Waregem Kinderstad & focus-wtv ballonhappening. Talrijke animaties, optredens van Trust & de BemBem band vormden de voorbode voor hét apotheosemoment van de namiddag, de wereldrecordpoging jumpen. Het officiële Guiness World Record stond op 1.025 jumpers. Onder het oog van een gerechtsdeurwaarder en 5 onafhankelijke getuigen slaagden we erin om 1.030 mensen 5

minuten lang te laten jumpen. De officiële acte van gerechtsdeurwaarder vertrekt binnenkort samen met het bewijsmateriaal naar Londen waarna we een officiële goedkeuring afwachten. De geslaagde wereldrecordpoging was tevens het slot van een schitterend weekend daar de luchtballonnen zondagavond aan de grond moesten blijven wegens het naderende onweer. Tot volgend jaar.    Focus-wtv
Uiteraard heb ik nog een video voor je van de nightglow.

17

Kubicek naar Amerika

Tekst en Foto: Bennie Bos

Morgan Braden van Bradens Balloons uit ballonhoofdstad Albuquerque is de eerste Amerikaanse dealer geworden van Kubicek Balloons nadat het Tsjechische ballonbedrijf het US Type Certificate No. B04CE aan hun collectie heeft kunnen toevoegen. Kubicek zal dus vanaf nu ook op de Amerikaanse markt gaan opereren, een belangrijke stap voor een gezonde toekomst. Morgan Braden zal dealer worden in het zuid-west gedeelte van het land. Voor de overige delen worden nog kandidaten gezocht.   
  
  
Bennie Bos

18

Zeppelin boven de Wadden ??

Tekst: Waddenvereniging, Foto: Skycruise

De zeppelin zóu dit jaar kunnen vliegen tussen 15 april en 15 juni. De zeppelin kan echter dit jaar de lucht niet in, omdat er niet tijdig een monitoringsplan is ingediend bij de provincie. Vorig jaar heeft de provincie Fryslân een vergunning afgegeven voor het vliegen met een zeppelin boven de Waddenzee en Ameland. Omdat van die vergunning geen gebruik gemaakt werd heeft de provincie de vergunning verlengd, waardoor de zeppelin zou kunnen vliegen tussen 15 april en 15 juni 2008. Door de provincie is als voorwaarde gesteld dat uiterlijk een maand van tevoren een monitoringsplan moet zijn ingediend. Dit moet eerst goedgekeurd worden, voordat er gevlogen mag worden. Tot nu toe is er nog geen monitoringsplan bij de provincie ingediend. Zowel tegen de eerste vergunning (2007) als tegen de verlenging voor 2008 heeft de Waddenvereniging samen met andere natuurbeschermingsorganisaties bezwaar gemaakt. Die bezwaren zijn door de provincie afgewezen, waarop tegen beide vergunningen beroep is ingesteld bij de Raad van State. Die beroepen zijn nog in behandeling.    Waddenvereniging

19

Air de Paris

Tekst: Bennie Bos, Afbeelding: Air de Paris

Een Aérophile ballon zal binnenkort boven de stad Parijs doormiddel van kleuren de luchtkwaliteit van de Franse hoofdstad aantonen. Een bericht wat onlangs door de Franse krant Le Parisien naar buiten werd gebracht. Met een rode of een groene kleur zal de ballon de belasting door schadelijke stoffen in de lucht laten zien. De ballon heeft een diameter van 22 meter. Het project wordt mogelijk gemaakt door de stad Parijs en de onderneming Aérophile. Meer info heb ik hier niet over maar gezien de afbeelding zal het hier om een zogenaamde HighFlyer ballon gaan, een ballon waarmee een aantal personen de stad van boven kunnen bekijken. De ballon hangt dan aan een kabel.   
    
Bennie Bos

20

Zonneballonnen

Tekst: Bennie Bos, Foto: Cool Earth Solar

Onderzoekers in Israël hebben luchtballonnen ontwikkelt met zonnepanelen om daarmee in afgelegen gebieden schone energie te kunnen leveren. De ballonnen hebben een diameter van 3 meter en kunnen ongeveer 1 kilowatt energie leveren. Dit is vergelijkbaar met 25 vierkante meter aan traditionele zonnepanelen, terwijl de ballon minder dan de helft kost. Ook denkt men aan noodstroomvoorziening in geval van rampen. Het systeem zal over ongeveer een jaar op de markt komen. Op de foto een soortgelijk prototype.
  
  
 
  
Bennie Bos

21

Tipje van de shape sluier

Tekst: Bennie Bos, Foto's: Dino: copy van foto van Ben Bläss, rest: Bennie Bos

De grote ballonevenementen staan er aan te komen en zo langzamerhand mag ik wat tipjes van de shape sluier oplichten. Uiteraard mag er niks naar buiten worden gebracht voordat alle contracten zijn getekend. Wat op dit moment bekend mag worden zijn de volgende shapes. Allereerst de Ballonfiesta Hardenberg. Uiteraard weer veel special shapes, zoals onder andere de smurf, de olifant en de auto met 6 wielen, maar één van de toppers langs de oevers van de Vecht is toch wel de beroemde zwarte Orient Express trein. Verder mag ik al 3 bijzondere shapes noemen die op de Friese Ballonfeesten te bewonderen zullen zijn. Allereerst de grote taart, maar heel bijzonder is de Dinosaures T-Rex zoals je hem ziet op de foto. Verder heeft men in Joure enkele dagen geleden de prachtige Kathedraal van St.Gallen uit Zwitserland weten te boeken. Zodra er meer shapes op onze grote ballonfiesta's bekend mogen worden, laat ik het weten.    
Bennie Bos

22

Nieuwe Pins

Bewerking: Bennie Bos, Visuals: Balloonpins.eu

23

Ei Special voor Barneveld ?

Tekst: De Weekkrant, Visual: Ultra Magic

De Barneveldse Middenstands Vereniging krijgt mogelijk een heteluchtballon. De aanwezige leden hebben tijdens de algemene ledenvergadering maandag in De Schaffelaar het bestuur opdracht gegeven de mogelijkheden verder te onderzoeken. Aanleiding is het voorstel van Ballonvaartcentrum Van Manen, dat sinds kort lid is van de BMV. Wouter van Manen van het gelijknamige ballonvaartcentrum aan de Schoutenstraat presenteerde in de vergadering de plannen rond een ballon in de vorm van een ei, waarmee Barneveld als koopcentrum wordt gepromoot. "Er kunnen ook banners op om evenementen aan te kondigen", aldus Van Manen, die zijn idee zo enthousiast promootte dat aanwezigen al visioenen kregen van een opstijgende ei-ballon vanaf de Koewei tijdens het 25-jarig jubileum van het Ballonfiësta komende zomer. Rondom de ballon kunnen allerlei acties gehouden worden, volgens Van Manen. Hij denkt aan bonnen waarmee het winkelend publiek ballonvaarten kan winnen of gratis toegangskaarten voor de Ballonfiësta. De Weekkrant
  
   
    
Deze visual circuleert al enige jaren onder de ballonvaartbevolking, mogelijk gaat de ballon wel op dit voorbeeld lijken.

24

Aanwinst Kubicek Balloons

Tekst: Bennie Bos, Foto: Kubicek Balloons

De Tsjechische ballonbouwer Kubicek Balloons heeft onlangs haar nieuwe investering in gebruik genomen. Het zat er natuurlijk aan te komen maar Kubicek heeft zich hiermee op een technisch hoger nivo getild, een echte snijmachine om de stof via een computer perfect te kunnen snijden.
 
 
 
 
  
Bennie Bos

25

Festo Air Jelly

Tekst: Bennie Bos, Foto: Festo

Ik ken de Duitse firma Festo vanuit mijn eigen vakgebied waarbij ik regelmatig met pneumatiek te maken heb. Festo staat echter ook bekend om zijn bijzondere noviteiten. De Festo Air Jelly, een met heliumgas gevulde ballon met acht armen welke lijkt op een octopus. Een leuk speeltje, enkel geschikt voor binnen gebruik, maar prachtig om te zien.
Bekijk de sierlijke bewegingen van de Festo Air Jelly op deze videobeelden.   
  
  

 
  

 
Bennie Bos

26

Travessia de Portugal em balao de ar quente…

Tekst en Foto's: Peter van Harten

Het lijkt alweer een tijd geleden, we zijn alweer lekker aan het ballonvaren in Nederland, maar voor Bas Spierenburg en mij startte het seizoen toch ècht in Portugal, waar we meededen aan de tiende Transcrossing door Portugal, van noord naar zuid. Het begon voor ons allemaal op donderdag 27 maart, ’s ochtends vroeg

om kwart voor vier. Samen met Bas Spierenburg en crewleden Jos Stuivenberg en Edcar Vermeulen ging ik op weg naar Bilbao, waar we ’s avonds met ballonvriend Koen en zijn team hadden afgesproken om de eerste avond eens lekker te gaan stappen. Helaas bleken de inwoners van Bilbao daar anders over te denken, want druk was het allerminst. De volgende dag reden we door naar Porto, waar we ’s avonds de stad hebben verkend. Na lekker te hebben uitgeslapen vertrokken we zaterdagmiddag naar Ponte de Lima, waar de incheck en de eerste vaart zou plaatsvinden. Helaas werkte het weer niet mee en dus gingen we zondag onverrichte zaak terug naar Porto. Daar stond die middag een tether-actie op het programma. Maandagochtend begon dan toch echt de ballonpret. Helaas mochten we op het laatste moment niet uit Porto zelf vertrekken vanwege drukte op het vliegveld, maar werd de iets

noordelijker gelegen stad Maia als opstijgplaats uitgekozen. Zelf rondrijden en zodra je een open plek zag, opstijgen. Helemaal leuk als je verder geen meteo informatie meer krijgt en er al wat cumuli ontstaat. Ahum, we zijn er nu toch, dus al is het maar voor vijf minuten: de lucht in! Bas en ik genoten van het uitzicht naar

het zuiden over Porto en natuurlijk het vliegveld en de kust. Na 40 minuten rustig gevaren te hebben landden we in het zelfde veld als Koen. Een gezellig moment met een biertje in de hand hadden we zeker verdiend. Die middag reden we naar Coimbra om daar ’s avonds weer te varen. Met best wat wind en een kaart uit 1979 kozen we het luchtruim om vervolgens binnen zeven minuten alweer aan de grond te staan. Met zo een windsnelheid richting bos en nog eens bos, dat was geen optie. Die ene ballonvaarder die deze landingsmogelijkheid miste zou later blij zijn met een landing in de berm van een drukke weg. Eén van de weinige alternatieven daar… De volgende ochtend begon de echte wedstrijd. Op voor een vaart van Coimbra naar Batalha. En de ballon die het dichtst bij het klooster van Batalha zou landen, kreeg de maximale punten. Voor mij werd het een rustige ochtend crewen, want Bas ging varen met Jos en

Edcar mocht mee met Aart-Jan Troost. Heerlijke Portugese muziek maakte de rit helemaal sfeervol. Aangekomen in Batalha was er die middag een ongunstige windrichting, waardoor we besloten niet te gaan varen. Zeker omdat we ook van dit gebied geen recentere kaart hadden en we de dag ervoor ook al te

verrast waren. De volgende ochtend stond de start gepland midden in het centrum van Alcobaca, op het plein voor het klooster. Eén van de zeven beschermde monumenten van Portugal, waar normaal niet eens lager dan 500 meter overheen gevlogen mag worden. Helaas was de wind oost, richting zee, waardoor de vaart niet echt lang zou zijn, maar juist het uitzicht over de zee maakte alles goed. En ondanks dat het een wedstrijdvaart was, minimum distance, scoorde ik belabberd. Ik was drukker met de ballon aan de grond te krijgen, dan me bezig te houden met die wedstrijd. De middagvaart was weer voor Bas. Startlocatie was nu de paardendrafbaan in Santarem en de wedstrijd was een vossenjacht. Een goede vos, want hij mocht zelf de 1000 punten houden. Na een goede nacht slapen beloofde de mooie zonsopkomst een prachtige ochtendvaart. Weer een vossenjacht en een long-distance. Daar

had ik wel zin in. Samen met Edcar volgden we de vos op de voet. Een beetje dubbel gevoel in de mand, want Koen verdween al snel naar de 4000 voet op weg naar Lissabon, en dat wilde ik ook wel. Maar ja, een keer scoren voor wat punten zou ons ook niet misstaan. En dus maar laag gebleven, achter de vos aan. Nadat hij bij de derde poging echt ging landen, probeerde ik nog zo dichtbij mogelijk te komen.
Maar helaas, dat lukte niet meer. Dus hup, branders erin en naar boven.

Prachtige vergezichten over het bergachtige landschap met daarachter Lissabon en alweer die mooie grote oceaan. Dit had ik niet willen missen! Zeker toen Koen vertelde dat er achter de bergen voldoende groen was om te landen. Want ja, ook hier waren de kaarten weer ver gedateerd… Veel groen om te landen? Toen we

lager voeren, bleek het groen niet meer te zijn dan allemaal olijfboomgaardjes. Dus toch nog even werken om weer veilig aan de grond te komen. Op een grasveldje net buiten het dorpje Cadaval lagen we op zijn kant, heel even kon ik me bijna voorstellen dat je uit zo’n mandje kunt vallen. Stel je voor, een Cameron Aristocrat mandje die op zijn kopse kant ligt met de branders in de grond, als handrem. Nieuwsgierig kwamen de bewoners naar ons toe en vroegen ons of we hulp nodig hadden. Met de moderne TomTom’s van tegenwoordig hoef je maar coördinaten door te bellen en weldra waren daar Bas en Jos om ons op te halen. Die middag stond er een lange rit voor de boeg, bijna 250 kilometer in de steeds warmer wordende zon. En ook de vermoeidheid kwam af en toe om de hoek kijken. De avondvaart was een Fly-In in Ruengos de Monsaraz. Bas mocht op de ballon van Aart-Jan varen en

scoorde daar de meeste punten mee. Potverdikkie, daar ging ‘mijn’ tussenstand. De volgende ochtend gaf ons ook weer een mooie rustige ballonvaart, gewoon genieten boven het Portugese landschap. Helaas bleek het landingsveld hermetisch afgesloten en hadden we ons gereedschap nodig…  Onze laatste avondvaart zou

plaatsvinden in Beja, nog maar 160 kilometer noord van Faro. Inmiddels hadden we dus het grootste deel van Portugal of uit de lucht, of vanaf de weg al mogen bekijken. Wat een rustige vaart zou zijn, bleek voor sommige ballonvaarders toch nog wel even zweten. Achteraf kwam er volgens de lokale meteoroloog een zeewindfront zover het land op, dat de wind behoorlijk aantrok. Zelfs op 500 meter hoogte was dat merkbaar. Gelukkig bood dit gebied grote landingsvelden, zodat iedereen weer veilig aan de grond kwam. De volgende ochtend werd ik nog gevraagd om met wat passagiers voor de organisatie te vertrekken vanuit Beja. Deze vip-gasten waren speciaal op uitnodiging van de sponsor gekomen en die wilden we natuurlijk een ballonvaart niet onthouden. En zo ‘mocht’ ik ook een keer op de ballon van Aart-Jan varen, want mijn 90-er VBV-tje zou niet zo blij zijn geweest met drie passagiers.

Met tien prachtige ballonvaarten in het achterhoofd vertrokken we die zaterdag tegen de middag weer op weg naar huis. Wat een prachtig land om zo vanuit de lucht te mogen ontdekken. En wat een gastvrijheid. We sliepen steeds op andere plaatsen, dan weer in een pension, dan weer in een vijf sterrenhotel.

Het was fantastisch. En omdat we nog zo vol waren van mooie momenten, hadden we energie genoeg om in één stuk naar huis te rijden. De 2300 kilometer legden we af in precies 23 uur. Hopelijk waren die flitsers niet voor ons bedoeld…   Peter van Harten

27

Tot Slot

Tekst en Screendump: Bennie Bos

# Van het voorgaande verhaal van Peter en zijn team in Portugal zijn 10 mooie video's gemaakt. Als je zin hebt kun je ze straks alle 10 bekijken via het
"Ballooning Video" gedeelte van deze website.
# De ballonkalender is weer "up to date" bijgewerkt. Heb je aanvullingen of wijzigingen, mail het me even.
# Je oog is waarschijnlijk al gevallen op het plaatje hiernaast. Welnu, het is mijn laatste creatie, speciaal gebouwd voor mijn Duitse vrienden met als doelgroep Nederlandse (of Belgische) passagiers die een gasballonvaart willen maken. Ik heb een passende domeinnaam geregistreerd:  www.gasballonvaren.nl
# Laat eens wat van je horen. Zoals altijd gewoon bereikbaar via E-mail.    Enjoy Life, Bennie Bos